บทที่ 319

ชูจงเทียนมองไปที่หลี่โม่อย่างเคารพ รู้สึกว่าไม่เสียแรงที่หลี่โม่เป็นนายน้อยของแดนมังกร เวลานี้ดูดุดันอย่างไร้ที่เปรียบ

หลี่โม่ยื่นนิ้วชี้ไปที่เปียวเกอ ลูกน้องที่อยู่ข้างหลังชูจงเทียนวิ่งมาทันที ค้นโทรศัพท์มือถือของเปียวเกอ และถามว่าจะโทรหาเบอร์ไหนในสมุดรายชื่อของเขา

“โทรหาคนแรกในสมุดรายชื่อ”

เปียวเกอพูดอย่างไร้เรี่ยวแรง

หลังจากที่นักเลงกดโทรออก เขาก็วางโทรศัพท์ไว้ที่หูของเปียวเกอ หลังจากที่เปียวเกอพูดกับอีกฝ่ายได้สองสามคำ สีหน้าของเขาก็ดูเหมือนว่ามีเรื่องน่ายินดีเกิดขึ้น

เพิ่งมีความสุขได้เพียงชั่วครู่ ก็กระเทือนถึงบาดแผลบนร่างกาย เจ็บจนหน้าบิดเบี้ยว

“โอ๊ย เจ็บจริง ๆ เลย พวกแกรอก่อนเถอะ ผู้หนุนหลังของฉันกำลังมา แล้วพวกแกจะรู้ว่าใครกันแน่ที่เป็น ‘ผู้กุมชะตาของกรุงโซล’”

ชูจงเทียนดึงเก้าอี้มาวางไว้ข้างหลังหลี่โม่ หลังจากที่หลี่โม่นั่งลง ชูจงเทียนก็หยิบกล่องซิการ์สีทองออกมา หยิบซิการ์ออกมาแล้ววางไว้ระหว่างสองนิ้วของหลี่โม่

ชู่!

ไม้ขีดไม้ซีดาร์แท่งหนึ่งถูกจุดขึ้น และกลิ่นหอมอันเป็นเอกลักษณ์ของต้นซีดาร์ก็โชยขึ้นมา

ซิการ์ถูกจุดด้วยไม้ขีดไฟ หลังจากที่หลี่โม่สูบมัน ก็เผยรอยยิ้มออกมา “เหล่าชู ซิการ์ของนายไม่เลวเลยนะ เป็นสินค้าชั้นยอดของฮาวานา ม้วนออกมาจากหน้าอกของหญิงสาว จึงมีกลิ่นหอมของหญิงสาว”

“คุณหลี่ช่างเก่งจริง ๆ ผมต้องใช้ความพยายามอย่างมาก แต่ก็ได้มาเท่านี้ ปกติผมทำใจไม่ได้ที่จะสูบมัน ก็เลยสูบเป็นครั้งคราว”

ชูจงเทียนยิ้มอย่างชื่นชม

เปียวเกอมองตาค้าง รู้สึกว่าท่าทางที่หลี่โม่สูบซิการ์นั้น ดูมีระดับกว่าตัวเขา เหมือนกับว่าการสูบซิการ์ก่อนหน้านี้ของตัวเองนั้นเป็นการสูบที่สูญเปล่า

“เสแสร้ง ดูซิว่าจะเสแสร้งไปได้ถึงเมื่อไหร่ ก็แค่สูบซิการ์ จะอะไรนักหนา”

เปียวเกอพึมพำเบา ๆ