บทที่ 32

ฟางถิงยืนอยู่ข้าง ๆ ใบหน้าของเธอเต็มไปความสะใจ

หลี่โม่คนนี้โง่จริง ๆ ไม่ว่าอะไรก็พูดออกมาได้ เขามันแค่ขยะที่โง่เขลา และไร้สมอง!

กู้หยุนหลานแต่งงานกับเขา เป็นการเหยียบย่ำตนเองจริง ๆ

หลังจากฟังคำตำหนิดูถูกจากหวังฟู่เสียง หลี่โม่ก็หยิบโทรศัพท์มือถือของเขาออกมา จากนั้นจึงโทรหาเฉียนฝู แล้วพูดอย่างเย็นชาว่า “เหล่าเฉียน ผมอยากได้ร้านสปาติงเหม่ยภายในสิบนาที”

เฉียนฝูกล่าวด้วยความเคารพ “ไม่มีปัญหาครับนายน้อย ผมจะจัดการทันที”

หลังจากวางสาย หลี่โม่ก็ยืนเงียบ ๆ อยู่ด้านข้าง

อย่างไรก็ตามฉากนี้ทำให้ทุกคนไร้ซึ่งเสียงใด ๆ !

ทุกคนต่างก็จ้องที่หลี่โม่ด้วยดวงตาที่ดูถูก

เมื่อกี้เขาพูดว่าอะไรนะ?

เขาจะซื้อร้านนี้ และใช้เวลาแค่สิบนาทีอย่างนั้นเหรอ?

“พระเจ้า! หลี่โม่ เขาพูดออกมาแบบนั้น นี่เขาบ้าไปแล้วเหรอ?”

“งี่เง่าแท้ ไม่แปลกใจเลยที่ตระกูลกู้ปฏิบัติต่อเขาแบบนี้ คนแบบนี้ ไปที่ไหนคนก็รังเกียจ!”

ท่ามกลางเสียงหัวเราะ และการดูถูกของคนรอบข้าง

ทันใดนั้นหวังฟู่เสียงก็หัวเราะ เขาชี้ไปที่หลี่โม่ และพูดว่า “หลี่โม่ โธ่ หลี่โม่ ฉันคิดว่าแกเป็นแค่เด็กยากจน ไม่คิดเลยว่าแกจะเป็นไอ้ขี้แพ้แบบนี้ด้วย น่าขำชะมัด คนแบบแกน่ะเหรอที่ต้องการซื้อร้านของพวกเรา? แกรู้ไหมว่าร้านของเรามีมูลค่าเท่าไหร่? สามร้อยล้านนะโว้ย!”

หลังจากที่หวังฟู่เสียงพูดจบ เขามองหลี่โม่อย่างเหยียดหยาม

อย่างไรก็ตาม หลี่โม่เพียงแค่มองลงไปที่โทรศัพท์ของตนเอง เฉียนฝูส่งข้อความมาว่า จัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว

เมื่อเห็นหลี่โม่ไม่สนใจตนเองหวังฟู่เสียงก็จ้องหลี่โม่ด้วยความขุ่นเคือง และตะโกนอย่างโมโหว่า “ก็ได้ เชิญแกเสแสร้งต่อไปได้เลยนะ สิบนาทีใช่ไหม? ได้ ฉันจะรอ!”

พูดจบเขาก็เขาหันหลังกลับไปยิ้มให้ฟางถิงแล้วพูดว่า “คุณฟางครับ งั้นเรามารอ 10 นาที เพื่อชมฉากบันเทิงกันดีไหมครับ?”

ฟางถิงเต็มใจที่จะดูหลี่โม่ขายขี้หน้า เธอพยักหน้าตอบรับเล็กน้อย

อย่างไรก็ตาม สามนาทีต่อมา ชายวัยกลางคนในชุดสูทก็วิ่งเข้ามา

เมื่อเห็นชายคนนี้ ใบหน้าของหวังฟู่เสียงก็เต็มไปด้วยรอยยิ้มที่ประจบประแจง เขากล่าวว่า “โอ้ เถ้าแก่ ทำไมคุณไม่บอกว่าคุณจะมาครับ ผมจะได้ไปรับคุณด้วยตัวเอง”

โจวเฟิงฮว๋า เจ้าของร้านสปาติงเหม่ย

โจวเฟิงฮว๋าชำเลืองมองเขาแล้วพูดว่า “เกิดอะไรขึ้น? เสียงดังน่ารำคาญ! อีกเดี๋ยวเจ้านายคนใหม่จะมา เดี๋ยวช่วยตามฉันไปที่ด้านหน้าเพื่อทักทายเขาด้วย!”

เดิมทีหวังฟู่เสียงต้องการบอกโจวเฟิงฮว๋าเรื่องหลี่โม่ แต่เมื่อได้ยินเรื่องนี้เขาจึงถามด้วยความสงสัย “เจ้านายใหม่?”