บทที่ 345

กู้หยุนหลานค่อย ๆ ขับรถเข้ามาจอดยังที่จอดรถ จากนั้นมือถือของหลี่โม่ก็สั่นขึ้นมา

เมื่อเห็นหน้าจอมือถือ หลี่โม่จึงกดรับสายแล้วพูดว่า “เหล่าชู มีเรื่องอะไรหรือ”

“ถ้าไม่มีอะไร ผมคงไม่กล้าโทรมากวนคุณหรอกครับ ครั้งนี้เป็นเรื่องที่ยุ่งยากมากทีเดียว ถ้าคุณว่าง รีบมาที่รอยัลคอร์ท ไพรเวทคลับหน่อยนะครับ”

น้ำเสียงของชูจงเทียนเป็นกังวล พอจะดูออกว่าเกิดเรื่องร้ายแรงขึ้น

หลี่โม่หันมองกู้หยุนหลาน

กู้หยุนหลานยิ้มแล้วพูดว่า “มีธุระก็รีบไปเถอะ กลับมาให้เร็วหน่อยก็พอแล้ว”

“เพื่อนมีเรื่องนิดหน่อยน่ะ เดี๋ยวผมไปส่งคุณก่อน แล้วค่อยแวะไปดูสักหน่อย”

เมื่อหลี่โม่มาส่งกู้หยุนหลานที่บ้าน เขาบอกลากู้หยุนหลานที่หน้าประตู จากนั้นจึงขับรถไปที่รอยัลคอร์ท ไพรเวทคลับ

ลูกน้องของชูจงเทียนรีบเดินนำหลี่โม่เข้ามาในห้องของชูจงเทียน

ชูจงเทียนที่กำลังนวดขมับอยู่ รีบลุกขึ้นมา “ในที่สุดคุณก็มาแล้ว คุณดูบัตรเชิญนี่ก่อนครับ”

ชูจงเทียนหยิบบัตรเชิญที่วางอยู่บนโต๊ะยื่นให้หลี่โม่

หลี่มองรับบัตรเชิญมาดู บนบัตรเชิญที่สวยงามไม่ได้เขียนรายละเอียดไว้มากนัก เขียนเพียงว่าการประลองของราชา พร้อมทั้งเวลาและสถานที่

“นี่มันหมายความว่าอะไร มีคนจะประลองกับนายอย่างนั้นหรือ”

หลี่โม่หัวเราะแล้วโยนบัตรเชิญลงบนโต๊ะ จากนั้นจึงนั่งลงบนโซฟาด้วยท่าทีเกียจคร้าน

“นี่เป็นบัตรเชิญเชิญจากเจ้าพ่อวงการใต้ดินแห่งเมืองชูโจว พวกเขาจัดการประลองนี้ขึ้น เพราะอยากใช้การประลอง แบ่งพื้นที่ของกรุงโซลอีกครั้ง ผมได้รับข่าวมาว่า เจ้าพ่อของเมืองหลวงชูโจวอยากได้พื้นที่ของกรุงโซล การประลองครั้งนี้เป็นเพียงแค่การเริ่มต้นเท่านั้น”

ใบหน้าสูงวัยของชูจงเทียนขมวดจนเหี่ยวย่น ดู ๆ ไปแล้วเหมือนเขากำลังถูกคนกลั่นแกล้ง ไม่มีท่าทีน่าเกรงขามหลงเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย

“การประลองครั้งนี้ ผมจำเป็นต้องไป ถ้าไม่ไปก็แสดงว่ายอมแพ้ ลูกน้องจะขาดความเชื่อมั่น และผมต้องชนะการประลองครั้งนี้ให้ได้เท่านั้น ถ้าแพ้ขึ้นมา ผมก็ไม่อาจแบกรับผลที่ตามมาได้เช่นกัน”

หากชนะ แน่นอนวางอะไรก็ง่ายไปหมด แต่หากแพ้ขึ้นมา ลูกน้องของชูจงเทียนจะต้องลังเลใจอย่างแน่นอน เกรงว่าอาจมีคนทรยศไม่น้อย