บทที่ 375

เมื่อได้ยินเสียงของกู้หยุนหลาน หลี่โม่รีบส่งสายตาให้หานลี่เฉิงกับหัวหน้าซุนทันที

หานลี่เฉิงกับหัวหน้าซุนเป็นคนมีไหวพริบ จึงเข้าใจทันทีว่าหลี่โม่ไม่อยากให้คนที่มารู้เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อครู่

ทั้งสองหันไปพยักหน้าให้หลี่โม่เพื่อบ่งบอกว่าเข้าใจ

“คุยเรื่อยเปื่อยกับเพื่อนที่เพิ่งรู้จักกันน่ะ คุณหานกับคุณซุนล้วนทำธุรกิจเกี่ยวกับอาหาร ผมขอคำแนะนำการทำธุรกิจด้านร้านอาหารจากพวกเขา”

กู้หยุนหลานมองหานลี่เฉิงกับหัวหน้าซุน การแต่งกายของทั้งสองคนทำให้เธอรู้สึกสงสัย

“ก่อนหน้านี้ผมเคยเป็นหัวหน้าพ่อครัวครับ ลูกศิษย์ที่ผมเคยสั่งสอน ตอนนี้ทำอาหารให้งานเลี้ยงระดับประเทศ หากนายเรียนรู้จากฉัน ต้องเป็นพ่อครัวที่ดีได้อย่างแน่นอน”

หัวหน้าซุนยิ้มกว้างแล้วพูดออกมา

หานลี่เฉิงทำท่าทางหั่นผักแล้วพูดว่า “กลับไปเริ่มฝึกการใช้มีดก่อน ทำตามที่เราบอกนาย ขอแค่นายฝึกฝนอย่างหนัก การเปิดร้านอาหารเองก็คงไม่มีปัญหา”

เมื่อเห็นการแสดงอันยอดเยี่ยมของทั้งสอง หลี่โม่จึงยิ้มแล้วยืนขึ้น พร้อมกับพูดว่าว่า “ขอบคุณคำแนะนำของคุณทั้งสอง หากมีเวลาว่างพวกเราค่อยมาคุยกันอีกนะครับ”

“ได้สิ พวกเราเองก็ควรต้องกลับแล้ว ไว้คุยกันใหม่นะ”

หัวหน้าซุนกับหานลี่เฉิงเดินออกไปด้วยกัน กู้หยุนหลานมองหลังของทั้งสองคนแล้วพูดว่า “คุณเรียนทำอาหารกับพ่อครัว ต่อไปคิดจะเปิดร้านอาหารหรือคะ?”

“ผมไม่มีความคิดเช่นนั้นหรอก ผมแค่อยากหาความรู้ด้านการทำอาหาร จะได้ทำอาหารให้คุณทานเยอะ ๆ ไง”

กู้หยุนหลานยิ้มหวานแล้วทำท่าทีเบื่อหน่ายใส่หลี่โม่ “ฉันนัดทานข้าวกับประธานหลี่ ประธานจ้าวและประธานหลินเอาไว้เรียบร้อยแล้ว อยากที่จะพบปะกับประธานของบริษัทยาในเมืองชูโจวสักหน่อย และเสนอขายผลิตภัณฑ์ให้กับเมืองชูโจว คุณไปรอพวกเขาเป็นเพื่อนฉันหน่อยสิคะ”

“ได้สิ”

หลี่โม่ยืนเป็นเพื่อนกู้หยุนหลานอยู่ที่หน้าประตูร้านอาหารถังซ่ง รถเบนซ์สองสามคันขับตามกันเข้ามาจอดอยู่หน้าประตูร้านอาหารถังซ่ง

ประตูรถเปิดออก ประธานหลี่ ประธานจ้าวและประธานหลินเรียงแถวกันลงมาจากรถ