บทที่ 378

“บ้าเอ๊ย! ให้ฉันเตรียมโลงศพ กล้าหาญเสียจริง ๆ ! ฉันประธานโอวหยางไม่เคยกลัวใคร คนที่รอถูกฝังก็คือแก!”

หลี่โม่ออกจากห้องวีไอพีโดยมีกู้หยุนหลานอยู่ในอ้อมแขน ไม่สนใจเสียงตะโกนของโอวหยางจงเฉิง

ประธานเฉียนลุกขึ้นจากพื้นอย่างโอดโอย เสื้อผ้าแบรนด์ดังเปียกชุ่มไปด้วยคราบน้ำมัน “เจ้าหมอนี่แรงเยอะจริง ๆ หน้าของฉันซีกนี้เจ็บแทบทนไม่ไหว”

โอวหยางจงเฉิงสีหน้าเคร่งขรึม และพูดอย่างเย็นชาว่า “ปิดประตู เจ้าคนไร้ค่านี่ต้องถูกจัดการแล้ว หน้าตาของโอวหยางจงเฉิง ไม่ใช่สิ่งที่คนไร้ค่าอย่างมันจะมาเหยียบย่ำได้ง่าย ๆ ”

คนระดับโอวหยางจงเฉิง สิ่งที่สนใจมากที่สุดก็คือหน้าตา

วันนี้ทั้งหลี่โม่และกู้หยุนหลาน ต่างก็เหยียบย่ำหน้าตาของโอวหยางจงเฉิงไปเรียบร้อยแล้ว นี่คือสิ่งที่โอวหยางจงเฉิงไม่อาจทนได้

“ประธานโอวหยาง หรือจะเริ่มจัดการกับตระกูลกู้ก่อน ลงบัญชีดำตระกูลกู้เอาไว้ ต่อไปกู้หยุนหลานก็จะต้องอ้อนวอนคุณ ไม่แน่อาจจะทำให้เจ้าคนไร้ค่านั่นต้องรับใช้คุณก็ได้”

“ใช่แล้ว สินค้าของตระกูลกู้นั้นมีคุณภาพ เราลงบัญชีดำตระกูลกู้ ทำให้พวกเขาต้องตายทั้งเป็น จากนั้นคุณก็ยื่นมือเข้ามาช่วยพวกเขาให้พ้นจากภัย ยังไงคนของตระกูลกู้ก็ต้องส่งกู้หยุนหลานมาให้ถึงเตียงคุณอย่างแน่นอน”

ประธานหลี่และประธานหลินต่างแนะนำแผนการ โอวหยางจงเฉิงยิ้มและชี้ไปที่สองคนนั้น

“พวกคุณนี่นะ วิธีนี้ไม่เลว ถ้าอย่างนั้นก็รีบดำเนินการเถอะ ฉันต้องการให้หลี่โม่ดูว่าฉันจะหลับนอนกับกู้หยุนหลานยังไง ถึงตอนนั้นให้มันได้ลิ้มลองรสชาติของการถูกสวมเขา”

“ประธานโอวหยางสุดยอดมากครับ ถึงตอนนั้นกู้หยุนหลานและหลี่โม่คงนึกเสียใจทีหลังแน่ ๆ ฮ่าฮ่าฮ่า”

……

หลี่โม่และกู้หยุนหลานกลับถึงบ้าน

กู้เจี้ยนหมินที่นั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่บนโซฟาเหลือบตาไปมองหลี่โม่ และก้มอ่านหนังสือพิมพ์ต่อ