บทที่ 403

เช้าวันรุ่งขึ้น กู้หยุนหลานที่นอนไม่หลับทั้งคืน ลุกจากเตียงด้วยสีหน้าซีดเซียว

ในใจของเธอเต็มไปด้วยเรื่องของโอวหยางจงเฉิง กู้หยุนหลานจึงนั่งเหม่อลอยอยู่ข้างเตียงด้วยความไม่สบายใจ

หลี่โม่เห็นกู้หยุนหลานนั่งอยู่ข้างเตียง เขาจึงยื่นมือออกไปกอดเธอจากด้านหลัง

“คุณกังวลอยู่เหรอ?” หลี่โม่ถามเบา ๆ

กู้หยุนหลานพยักหน้าแล้วเอียงศีรษะไปพิงบนไหล่ของหลี่โม่ที่อยู่ด้านหลัง

“วันนี้คงผ่านไปยากแล้วล่ะ ต้องเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นแน่นอน” กู้หยุนหลานตอบอย่างเศร้าใจ

สิ่งที่หลี่โม่พูดเมื่อคืน กู้หยุนหลานไม่ได้คิดจริงจังเลยแม้แต่น้อย เธอไม่คิดว่าหลี่โม่จะจัดการกับคนอย่างโอวหยางจงเฉิงได้แน่นอน

อย่าว่าแต่หลี่โม่เลย แม้แต่คนในเมืองฮั่นก็มีเพียงไม่กี่คนที่สามารถต่อกรกับโอวหยางจงเฉิงได้ ดังนั้นครั้งนี้กิจการของตระกูลกู้คงต้องเจอกับวิกฤตครั้งใหญ่แน่นอน

“อย่ากังวลไปเลยนะ ผมคอยช่วยคุณอยู่” หลี่โม่พูดเบา ๆ

กู้หยุนหลานส่ายหัว แล้วขัดขืนเล็กน้อย จากนั้นจึงผละตัวออกจากอ้อมกอดของหลี่โม่

“ฉันจะเตรียมตัวไปบริษัทก่อนนะ วันนี้ต้องประชุมหารือเรื่องแผนประชาสัมพันธ์เร่งด่วนที่บริษัท”

“คุณไปอาบน้ำก่อนสิ ผมจะไปเตรียมอาหารเช้าให้คุณนะ”

เมื่อเห็นหลี่โม่เดินออกจากห้องนอนแล้วตรงไปที่ห้องครัว กู้หยุนหลานก็รู้สึกอบอุ่นใจเล็กน้อย

เพียงแต่ความอุ่นใจนั้น ก็ถูกความกังวลในใจกลืนกินไปในไม่ช้า