บทที่ 404

กู้ซิ่งเหว่ยหัวเราะอย่างเย็นชาแล้วหันมาพูดกับกู้หยุนหลานด้วยความดูถูก

“ถึงขั้นนี้แล้ว เธอยังแกล้งทำตัวน่าสงสารอีก จะรอให้ธุรกิจครอบครัวล้มละลายก่อน เธอถึงจะสำนึกใช่ไหม ทั้งหมดนี่ก็เพราะเธอกับสามีไร้ประโยชน์ของเธอนั่นแหละ ถ้ามันไม่มีปัญญาแก้ปัญหาได้เธอก็ต้องออกมาแก้ปัญหาเอง”

“ฉันจะพยายามหาทางเอง แต่ไม่ใช่ด้วยวิธีที่พวกคุณพูด” กู้หยุนหลานพูดด้วยสีหน้าขมขื่น

รสชาติที่คุ้นเคยและวิธีการข่มเหงที่คุ้นเคยค่อย ๆ ปรากฏขึ้นในความรู้สึกของกู้หยุนหลาน

“บ้าเอ๊ย! นี่เธอไม่รู้เรื่องอะไรเลยใช่ไหม ไฟลนก้นขนาดนี้แล้ว ดีไม่ดีพรุ่งนี้พวกเราทุกคนก็ต้องตกงานกันแล้ว เธอยังจะแสร้งทำตัวเป็นแม่พระอีกหรือ! เธอคิดว่าเธอเป็นพระแม่มารีย์หรือยังไง แม้แต่พระแม่มารีย์เองก็เคยมีความสัมพันธ์กับช่างไม้มาก่อน!”

“เธอเองก็ไม่ได้นอนกับผู้ชายเป็นครั้งแรกนี่ หรือว่าเธอไม่ชอบประธานโอวหยางจริง ๆ? ถึงแม้ประธานโอวหยางจะอายุมากไปสักหน่อย แต่เธอก็คิดเสียว่าเป็นความรักแบบพ่อลูกก็ได้นี่ เรียกประธานโอวหยางว่าป๋าสิ ถ้าเขาชอบ เธอก็จะพลอยได้ผลประโยชน์ด้วย”

ดูเหมือนกู้ชิงหลินจะแนะนำประสบการณ์ของเธอเองให้กับกู้หยุนหลาน

กู้ซิ่งเหว่ยอดไม่ได้ที่จะจินตนาการไปด้วย ฉากนี้มันช่างดูน่าตื่นเต้นเหลือเกิน

“ชิงหลินพูดก็มีเหตุผล หยุนหลาน เธอควรลดทิฐิลงบ้าง ในโลกนี้ไม่มีอะไรสมบูรณ์แบบหรอก เธอจำเป็นต้องคิดมากอะไรขนาดนั้น จะว่าไปประธานโอวหยางก็ยังดีกว่าสามีที่ไร้ประโยชน์ของเธออยู่แล้ว ผู้อ่อนแอย่อมที่จะต้องพ่ายแพ้ให้กับผู้ที่แข็งแกร่งกว่า ดังนั้นการเลือกอยู่กับผู้ที่แข็งแกร่งก็เป็นเรื่องดีนี่”

กู้หยุนหลานโกรธจนตัวสั่น ในใจมีเรื่องมากมายที่อยากพูดออกมา แต่เธอก็รู้ดีว่าตอนนี้พูดอะไรไปก็ไร้ประโยชน์

คุณท่านกู้ชักสีหน้าแล้วพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม “หยุนหลาน ปัญหาที่แกสร้างขึ้นมา แกก็ต้องรับผิดชอบด้วยตัวเอง ถึงยังไงแกก็ต้องไปขอโทษประธานโอวหยาง แกต้องทำตามความต้องการของประธานโอวหยางทุกอย่างเข้าใจไหม รีบติดต่อไปขอโทษประธานโอวหยางตอนนี้เดี๋ยวนี้เลย”

กู้หยุนหลานเงยหน้าขึ้นทันที แล้วมองไปที่คุณท่านใหญ่ตระกูลกู้ด้วยความตกใจ

การที่คุณท่านใหญ่ตระกูลกู้บีบบังคับเธอเช่นนี้ ทำให้กู้หยุนหลานรู้สึกเจ็บปวดใจอย่างมาก

“มองอะไร คุณปู่พูดขนาดนี้แล้ว เธอยังไม่รีบทำตามอีกเหรอ เลิกทำตัวเป็นแม่พระได้แล้ว เธอก็ไม่ได้บริสุทธิ์ตั้งนานแล้ว ยังจะเสแสร้งอะไรอีก ครอบครัวเราใกล้จะล้มละลายกันหมดแล้ว!” กู้ซิ่งเหว่ยพูดกระตุ้นอีกเสียง