บทที่ 460

ในขณะที่ทุกคนเงียบและงุนงง พ่อบ้านก็รีบวิ่งพุ่งเข้ามาอีกรอบทันที

“คุณท่านครับ คุณหลง! เฉียวเจิ้งหลงส่งพืชอายุวัฒนะร้อยปีเพื่อฉลองวันเกิดของคุณท่านครับ”

ว้าว!

ทุกคนใรงานต่างอ้าปากค้าง!

สีหน้าทุกคนต่างตกตะลึง!

คุณปู่หวังหันกลับมาช้าๆพร้อมสีหน้าแปลก ๆ

หวู่เต้าเหวินมาโดยไม่ได้รับเชิญก็ทำให้คุณปู่หวังประหลาดใจมากแล้ว หนำซ้ำตอนนี้เฉียวเจิ้งหลงก็มาโดยไม่ได้รับเชิญอีก นี่มันเกิดอะไรขึ้น

หวังจินซานพูดด้วยเสียงทุ้มว่า “เรายังไม่ได้เชิญเขา มีใครเชิญมาไหมครับ?”

หวังจินไห่และคนอื่น ๆ ต่างส่ายหัวทีละคน คุณปู่หวังขมวดคิ้วและพูดว่า “ในเมื่อแขกผู้มีเกียรติมาถึงประตู เราก็ต้องต้อนรับพวกเขา ไปทักทายพวกเขากับปู่หน่อยซิ”

ขณะที่คุณปู่หวังเดินไปที่ทางเข้าห้องโถง เฉียวเจิ้งหลงก็เดินเข้ามาพอดี

เฉียวเจิ้งหลงโบกมือให้คุณปู่หวังอย่างสบาย ๆ “คุณปู่หวังมีความสุขและมีอายุที่ยืนยาว ขอแสดงความยินดีด้วย”

“ขอบคุณคุณหลงที่นี่นะครับ เชิญคุณหลงมานั่งที่โต๊ะหลักเถอะครับ”

คุณปู่หวังกล่าวด้วยรอยยิ้มทั่วใบหน้าของเขา

ทว่าเฉียวเจิ้งหลงไม่ได้สนใจคำพูดของคุณปู่หวังเลย แต่กลับมองไปรอบ ๆ ราวกับกำลังมองหาบางสิ่ง

เมื่อมองไปที่ท่าทางของเฉียวเจิ้งหลง คุณปู่หวังรู้สึกได้ถึงสถานการณ์ที่คุ้นเคยราวกับว่าหวู่เต้าเหวินก็เป็นแบบนี้ในเมื่อสักครู่

แขกมองไปที่เฉียวเจิ้งหลงด้วยสายตาอิจฉาและซุบซิบนินทา