บทที่ 499

หวังฟางได้วางแผนในใจ ให้กู้หยุนหลานเข้าใจถึงความสัมพันธ์ เพื่อเห็นแก่ความสัมพันธ์ของผู้เป็นพ่อ กู้หยุนหลานน่าจะไม่ปฏิเสธ และเนื่องจากความสัมพันธ์กับฮั่วเจี้ยนเฟิง บางทีกู้หยุนหลานอาจตกลงที่จะไม่พาหลี่โม่ไป

หวังฟางว้าวุ่นในใจมองไปที่กู้หยุนหลาน โดยหวังว่าจะได้ยินสิ่งที่เธอต้องการได้ยินจากกู้หยุนหลาน

เมื่อกู้หยุนหลานได้ยินชื่อฮั่วเจี้ยนเฟิงก็เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

"ต้องพาหลี่โม่ไปด้วย ไม่อย่างนั้นหนูไม่ไป"

"แกทำไมดื้อด้านแบบนี้!"

หวังฟางเห็นว่าไม่สามารถน้าวโน้มกู้หยุนหลานได้ และที่สำคัญตอบตกลงฮั่วเจี้ยนเฟิงไปแล้วจะปฏิเสธไม่ได้

"ช่างเถอะ ตามใจแก แกไม่กลัวขายหน้าคน ก็พาไอ้หลี่โม่คนไม่เอาไหนของแกไปด้วยเถอะ!"

หวังฟางกลับไปที่ห้องด้วยความโกรธ กู้หยุนหลานถอนหายใจเบา ๆ ในใจรู้สึกสับสนว่าจะไปหรือไม่ไปดี

มีฮั่วเจี้ยนเฟิงอยู่ด้วย หลี่โม่ต้องโดนฮั่วเจี้ยนเฟิงดูถูกอย่างแน่นอน

กู้หยุนหลานกลับมาที่ห้อง เธอก็เล่าเรื่องที่ฮั่วเจี้ยนเฟิงเชิญไปร่วมงานประมูลหยกที่หลินซือให้หลี่โม่ฟัง

"หรือว่าพวกเราไม่ต้องไปดีคะ? ฮั่วเจี้ยนเฟิงคงไม่ได้มีเจตนาดีแน่นอน" กู้หยุนหลานพูดด้วยความกังวล

"ทำไมถึงไม่ไป ฮั่วเจี้ยนเฟิงอุตส่าห์เชิญพวกเราไปเที่ยว พวกเราต้องไปแน่นอน ไม่อย่างนั้นจะถือว่าไม่รักษาหน้าเขานะ"

หลี่โม่ไม่ได้กังวลอะไรเลย ฮั่วเจี้ยนเฟิงต้องการหาเรื่องใส่ตัวทั้งนั้น สำหรับหลี่โม่แล้วเรื่องนี้เขาไม่ได้เป็นคนเริ่ม

กู้หยุนหลานยิ้มออกมาเล็กน้อยพลางพยักหน้าพูดว่า "งั้นพวกเราจะไป"