บทที่ 500

ฮั้วเจี้ยนเฟิงพูดอย่างสุภาพและมองไปที่กู้หยุนหลาน

ไม่ได้เจอกันเพียงไม่กี่วัน ฮั่วเจี้ยนเฟิงรู้สึกว่ากู้หยุนหลานดูเหมือนจะสวยขึ้น เมื่อนึกถึงตอนที่กู้หยุนหลานไม่เต็มใจที่จะหย่ากับหลี่โม่ ฮั่วเจี้ยนเฟิงก็รู้สึกเสียใจเล็กน้อยในใจ

"หยุนหลาน ผมเอาอาหารเช้ามาฝากคุณด้วยนะ ผมซื้อมาจากหยุนจิ่นไจ ยังร้อน ๆ อยู่เลยนะครับ"

ฮั่วเจี้ยนเฟิงวางกล่องที่หรูหราไว้บนโต๊ะและเปิดฝาอย่างระมัดระวัง เผยให้เห็นอาหารเช้าชั้นเลิศที่อยู่ข้างใน

ดวงตาของหวังฟางก็เปิดกว้างเห็นไปถึงข้างใน อาหารเช้าของหยุนจิ่นไจเป็นอาหารเช้าที่หรูหราที่สุดในโซล และอาหารเช้าเพียงกล่องเดียวแบบนี้จะมีราคาเริ่มต้นที่หลายพันหยวนเลย

"นี่คือขนมชั้นอบ 16 รสชาติ ทำอย่างประณีต และส่วนผสมที่ใช้ก็มีประโยชน์มาก คุณกับคุณป้าลองชิมดูสิครับ ด้านล่างยังมีซุปรังนกด้วยนะ ผมสั่งมาเป็นพิเศษสำหรับหยุนหลานและคุณป้าเลยครับ"

ฮั่วเจี้ยนเฟิงหยิบขนมชั้นอบ 16 รสชาติออกและวางไว้บนโต๊ะ เผยให้เห็นซุปรังนกสองถ้วยที่อยู่ด้านล่างของกล่อง

"เจี้ยนเฟิงมีน้ำใจจริง ๆ อาหารเช้านี้คงจะไม่ใช่ราคาถูก ๆ แค่หลานพาพวกเราไปเที่ยวก็เพียงพอแล้ว ทำไมคุณยังซื้ออาหารเช้าราคาแพงเช่นนี้มาอีก"

ในใจหวังฟางรู้สึกมีความสุข และหลังจากชมฮั่วเจี้ยนเฟิงไม่กี่คำ เธอก็มองไปที่หลี่โม่ซึ่งยืนอยู่ข้าง ๆ และเธอก็เริ่มรู้สึกอารมณ์ไม่ดีขึ้นมา

"แก ไอ้คนไม่เอาไหน ดูคนอื่นเขาสิ เจี้ยนเฟิงซื้ออาหารเช้าดี ๆ มาให้หยุนหลาน แกเคยให้อะไรดี ๆ กับหยุนหลานบ้าง!? ช่างเป็นคนที่ไม่เอาไหนที่ใช้ไม่ได้ที่สุด!"

ฮั่วเจี้ยนเฟิงมองหลี่โม่ด้วยสายตาเหยียดหยามและพูดอย่างดูถูก "ไอ้อ่อน นายก็มาลองชิมดูสิ ลิ้มรสอาหารชั้นยอด ชุดนี้ราคา 8,800 หยวน คนยากจนอย่างนายคงไม่มีปัญญาซื้อกินได้"

หลี่โม่ชำเลืองสายตาไปที่ฮั่วเจี้ยนเฟิง เขาพูดอย่างเป็นกันเอง "นายกินเถอะ ไม่ใช่แค่แปดพันแปดหยวนเท่านั้น ฉันเดาว่าหัวใจนายคงแทบกระอักเลือดตอนที่ซื้อมา"

"บัดซบ ! 8800 หยวนสำหรับฉันมันจิ๊บจ๊อยโว้ย วัน ๆ ฉันมีรายได้ไม่รู้กี่หมื่นหยวน ไอ้ไร้ประโยชน์ นายคงคิดไม่ถึงหรอกว่าฉันมีรายได้มากขนาดนี้ได้ยังไง"

หลังจากที่ฮั่วเจี้ยนเฟิงพูดจบ เขาก็มองไปที่กู้หยุนหลานและพูดด้วยรอยยิ้มว่า "หยุนหลาน เมื่อเร็ว ๆ นี้ผมได้รับโชคลาภจากการลงทุน รอไปถึงที่งานประมูลหยกก่อน ผมจะซื้อหยกที่ดีที่สุดให้กับคุณเลย"

"ไม่ต้องหรอกค่ะ คุณซื้อให้คนอื่นจะดีกว่า อันที่จริงฉันก็ทานอาหารเช้าที่หลี่โม่เตรียมให้อิ่มแล้วด้วย ฉันทานอีกไม่ไหวแล้วล่ะค่ะ ขอไม่ทานดีกว่า"