บทที่ 50

ไม่นาน พวกเขาก็มาถึงห้องรับประทานอาหาร

ขณะที่กำลังเปิดประตู เฉาฉ่วงก็เห็นคนสองคนยืนอยู่ข้างใน และสายตาของเขามองตรงไปที่หลี่โม่ซึ่งหันหลังให้กับพวกเขา

นั่นเขาเหรอ?

บ้าจริง!

ไอ้บ้านี่มันใครกันวะ เสื้อผ้ารุ่มร่ามไปหมด มันแต่งตัวอะไรของมันวะ?

นี่คือนักลงทุนในวันนี้เหรอ?

นี่มันคนทำงานสุขาภิบาลที่กวาดขยะข้างถนนชัด ๆ !

เฉาฉ่วงรู้สึกไม่พอใจมากยิ่งขึ้น มุมปากของเขาเผยให้เห็นการเยาะเย้ย

หลังจากที่เฉาหงรุ่ยเดินผ่านประตูเข้ามา เขาก็เดินไปหาอย่างรวดเร็ว เขาทำความเคารพ และเดินไปหาเฉียนฝูซึ่งยืนใช้ไม้เท้าเท้าอยู่ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้ม

“เหล่าเฉียน คุณคงรอมานานแล้ว”

เฉียนฝูยิ้ม เขายืน และยื่นมือออกไปรอให้อีกฝ่ายจับมือ

ในขณะเดียวกัน สายตาของเฉาหงรุ่ยก็จ้องไปที่ชายหนุ่มข้าง ๆ เฉียนฝู และถามว่า "คนนี้คือ?"

“นี่คือนายน้อยของแดนมังกร หลี่โม่ และเป็นนักลงทุนในครั้งนี้ด้วย” เฉียนฝูแนะนำด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา

น้อย… นายน้อย?

นายน้อยของแดนมังกรมาที่นี่ด้วยตัวเอง!

หัวใจของเฉาหงรุ่ยสั่นรัวมาก เขาไม่ได้คาดหวังว่า เขาจะได้เจอนายน้อยของแดนมังกร!

แดนมังกร ช่างเป็นสิ่งที่สง่างาม และน่าเกรงขามนัก!

ในโลกนี้มีอะไรที่ยิ่งใหญ่กว่าแดนมังกรอีกอย่างนั้นหรือ?

ไม่มี!

เฉาหงรุ่ยเข้าใจอย่างแจ่มแจ้ง และก้มลงด้วยความเกรงกลัวทันที แล้วพูดว่า "ผมชื่อ เฉาหงรุ่ย ผมตาไม่ถึงเอง ถึงจำคุณชายหลี่ไม่ได้ ผมขออภัยเป็นอย่างยิ่งครับ คุณชายหลี่"

หลี่โม่หันไปมอง และยิ้มบาง "ประธานเฉา ยินดีต้อนรับครับ เรามาคุยเรื่องยาว ๆ ให้สั้นกันเถอะ นี่เป็นงานที่แดนมังกรมอบหมายให้ผมด้วย ผมได้ยินมาว่า คุณกำลังมองหาเงินลงทุนอยู่ เท่าไหร่เหรอ พูดมาได้เลย"

เฉาหงรุ่ยเหลือบไปมองที่เฉียนฝู และพบว่าอีกฝ่ายหลับตาลงราวกับว่าเขาไม่ได้ต้องการจะเข้าไปมายุ่งเกี่ยว เขาจึงพูดอย่างเคารพ "คุณชายหลี่ ผมกำลังจะเปิดช่องทางค้าขายทางการแพทย์ระหว่างสหรัฐอเมริกาและซาอุดีอาระเบีย ต้องใช้งบประมาณทางการเงินสามหมื่นล้าน คุณวางใจได้เลยครับ เราสามารถที่จะบรรลุผลกำไรห้าหมื่นล้านภายในสองปีข้างหน้าได้อย่างแน่นอน!"

“สามหมื่นล้าน...”

หลี่โม่พึมพำ คิ้วของเขากระตุกเล็กน้อย ราวกับว่ากำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่

สิ่งนี้ทำให้เฉาหงรุ่ยประหม่ามาก สามหมื่นล้านมากเกินไปหรือไม่?

ก็จริง ใครจะยอมทำสัญญาการลงทุนสามหมื่นล้านภายในคราวเดียวกัน