บทที่ 525

การประมูลค่อย ๆ ดำเนินไปสู่ตอนจบอย่างช้า ๆ หินแร่ก้อนนั้นที่ถูกผู้เชี่ยวชาญมองว่าจะมีแน้วโน้มที่ดีมากที่สุด ถูกเคาะค้อนประมูลไปในราคาหนึ่งล้านหยวน ซึ่งถูกเฝิงจื่อไฉสอยเข้ากระเป๋าไปได้สำเร็จ

“พี่ไฉสุดยอดจริง ๆ เพิ่มราคาสองครั้งก็สยบได้ทั้งห้องแล้ว ไม่มีใครกล้าสู้ราคากับพี่ไฉเลย”

“คนที่ได้รับมอบหมายให้ทำการประมูลคงร้องไห้แน่ ฉันได้ยินว่าหินแร่ดิบก้อนนี้มีมูลค่าถึงหกเจ็ดล้านเชียวนะ พี่ไฉได้มาในราคาหนึ่งล้านนี่คุ้มสุด ๆ ไปเลย”

“เราประมูลหยกมาได้แล้ว เจ้าขยะนั่นยังไม่ขยับเขยื้อนเลย คงจะไม่ได้กลัวพวกเราจนเอ๋อไปแล้วหรอกนะ ไปดูสักหน่อยดีกว่า”

เหอลี่ฉวินและคนอื่น ๆ กำลังจับจ้องการเคลื่อนไหวของหลี่โม่ ตลอดการประมูลหลี่โม่ไม่เคยยกป้ายเสนอราคาเลย จึงทำให้พวกเหอลี่ฉวินสบประมาทหลี่โม่จากส่วนลึกในใจ

เฝิงจื่อไฉหัวเราะเย็นชา ลุกขึ้นยืนและพูดขึ้น “ไปกันเถอะ ทำให้ไอ้ขยะนั่นขายขี้หน้าสักรอบ ที่เหลืออยู่ก็แค่หินแร่ดิบที่ไร้ค่าที่สุดก้อนนั้น ฉันเดาว่าเงินของไอ้ขยะนั่นคงจะซื้อได้แค่หินขยะก้อนนั้นนั่นแหละ”

เหอลี่ฉวินและคนอื่น ๆ รายล้อมรอบตัวเฝิงจื่อไฉและเดินไปทางหลี่โม่ ตอนนี้การประมูลกำลังจะจบลงแล้ว ที่เหลืออยู่ก็แค่หินแร่ที่ไร้ค่าที่สุดเท่านั้น เดิมทีจึงไม่มีใครสนใจจะประมูลเลย อีกทั้งยังมองจับจ้องไปยังพวกของเฝิงจื่อไฉ

กลุ่มของเฝิงจื่อไฉเดินมาถึงข้างกายหลี่โม่ กู้เจี้ยนหมินและหวังฟางต่างก็ขยับไปนั่งข้าง ๆ แสดงออกว่าไม่มีความสัมพันธ์กับหลี่โม่

หวังฟางยังพยายามดึงกู้หยุนหลานมาด้วย ต้องการจะดึงกู้หยุนหลานออกมาให้ไกลจากหลี่โม่ แต่กู้หยุนหลานยืนกรานที่จะปฏิเสธ หวังฟางจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากยอมแพ้

“เจี้ยนเฟิง คนพวกนี้เป็นเพื่อนร่วมธุรกิจของเธอเหรอ? เดี๋ยวเธอต้องดูแลหยุนหลานให้ดี อย่าให้ถูกทำร้ายนะ”

หวังฟางดึงฮั่วเจี้ยนเฟิงมาเอ่ยกำชับ

ฮั่วเจี้ยนเฟิงเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “คุณป้าวางใจเถอะครับ จะไม่เกิดปัญหาอะไรกับหยุนหลานทั้งนั้น พวกเขามุ่งเป้าไปที่หลี่โม่เท่านั้น”

เมื่อนั้นหวังฟางจึงวางใจ แล้วกระซิบเสียงเบา “เจ้าตัวหายนะนี่ตายไปเลยจะดีที่สุด อยู่ต่อไปก็มีแต่เป็นภัยต่อคนอื่น”

เฝิงจื่อไฉชำเลืองมองกู้หยุนหลานเล็กน้อย ก่อนจะแหงนหน้าขึ้นเชิดหน้ามองหลี่โม่

“ไอ้ขยะ การประมูลกำลังจะจบแล้ว นี่เป็นหินแร่ก้อนสุดท้ายแล้ว ทำไมไม่รีบเสนอราคาเร็ว ๆ เข้าล่ะ หรือว่าแม้แต่หนึ่งร้อยหยวน แกก็ยังสู้ราคาไม่ไหวงั้นเหรอ?”

“ผมว่าไอ้ขยะนี่น่ะ แม้แต่หยวนเดียวก็ยังจ่ายไม่ไหวเลย เดือนนี้เมียมันคงจะยังไม่ได้ให้ค่าขนมล่ะมั้ง ไอ้คนไม่ได้เรื่องที่เกาะผู้หญิงกินนี่มันน่าสมเพชจริง ๆ”