บทที่ 536

"พี่ใหญ่ ได้เรื่องยังไงบ้าง?" กู้เจี้ยนเจียงถามด้วยน้ำเสียงกระซิบ

กู้เจี้ยนกั๋วส่ายหัวไปมา "ถามอะไรไม่ได้เลย ทุกคนบอกว่าไม่ต้องถาม ฉันก็ไม่กล้าถาม แถมยังบอกว่าให้เราเตรียมเงินโดยเร็ว หากไม่จ่ายตามกำหนด จะส่งฟ้องและส่งประมูลให้เร็วที่สุด"

"เฮ่อ!"

กู้เจี้ยนเจียงอ้าปากถอดหายใจ เริ่มรู้สึกหนักใจยิ่งขึ้น

“ต้องมีอิทธิพลมาก คนที่จะสามารถทำขนาดนี้ได้ แต่การกระทำเพียงครั้งเดียวก็สามารถหาคำตอบได้ แต่เราไม่ได้ไปทำผิดอะไรกับใครเลย”

สีหน้าของกู้ซิ่งเหว่ยเริ่มเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ และเขาก็ตบโต๊ะอย่างแรง "มันต้องมีอะไรเกี่ยวข้องกับไอ้หลี่โม่เจ้าเล่ห์นั่นแน่! เราไม่ได้สร้างปัญหาอะไร ก็ต้องเป็นเพราะมันแน่นอน ก่อนหน้านี้ปัญหาทุกอย่างก็เป็นเพราะมันไม่ใช่เหรอไง!”

กู้เจี้ยนเจียงพยักหน้า รู้สึกว่าสิ่งที่กู้ซิ่งเหว่ยพูดมีความเป็นไปได้

"ฉันก็รู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน เรื่องนี้ต้องเกี่ยวข้องกับไอ้คนไม่เอาไหนนั่นแน่ ๆ และกู้หยุนหลานก็ต้องมีส่วนเกี่ยวข้องด้วย”

ด้วยใบหน้าที่มืดมนของกู้เจี้ยนกั๋ว เขาก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาโทรหากู้หยุนหลาน

เมื่อต่อสายติดแล้ว กู้เจี้ยนกั๋วก็คำรามเสียงดัง "กู้หยุนหลาน! แกรีบพาไอ้สามีไร้ค่าของแกมาที่ห้องประชุมเดี๋ยวนี้เลยนะ!"

"คุณลุง มีเรื่องอะไรเหรอคะ?" กู้หยุนหลานถามด้วยความสงสัย

“บริษัทกำลังจะโดนยุบเพราะพวกแก! แกยังมีหน้ามาถามอีกว่าทำไม! ฉันให้เวลาแกมาที่นี่ในสามนาที ถ้าแกไม่มาในสามนาที พวกแกเตรียมตัวโดนไล่ออกจากตระกูลของเราได้เลย!”

หลังจากกู้เจี้ยนกั๋วคำรามเสร็จแล้วก็โยนโทรศัพท์ลงบนโต๊ะอย่างแรง

กู้หยุนหลานวางโทรศัพท์และถอนหายใจเบา ๆ สังสัยคนพวกนั้นในจินไห่จะแก้แค้นเราแล้วล่ะค่ะ คุณลุงให้เราไปที่นั่นเดี๋ยวนี้เลย"

"งั้นก็ไปสิ ถ้าเป็นเรื่องจินไห่จริง ๆ ผมจะจัดการเอง"

โดยสัญชาตญาณ กู้หยุนหลานต้องการที่จะถามหลี่โม่ถึงวิธีที่จะแก้ปัญหา แต่เมื่อเห็นท่าทีที่มั่นใจของหลี่โม่ กู้หยุนหลานจึงไม่คิดที่จะพูดสิ่งที่เธอคิดออกมา