บทที่ 560

ชูเจาฟากล่าวอย่างร้อนรน

"ผมต้องการสอบถามเกี่ยวกับตระกูลซูในเมืองหลวง ผมรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติเกี่ยวกับตระกูลซู"

"ตระกูลซู?"

ชูเจาฟากลอกตา ปล่อยสาวสวยจากในอ้อมแขน แล้วยกมือโบกบอกให้สาวสวยออกไป

หลังจากที่สาวสวยออกไปแล้ว ชูเจาฟาก็นั่งในท่าสบาย ๆ ราวกับว่าเขาจะต้องคุยกันอีกยาว

“ตระกูลซูถูกเจ้านายลึกลับควบคุม เกรงว่าจะทนอยู่ไม่นาน คนมีอำนาจในเมืองหลวงต่างกำลังจ้องชิ้นเนื้อขนาดใหญ่ชิ้นนี้ของตระกูลซู สำหรับฉัน ฉันเป็นหนึ่งในนั้นที่เตรียมจะแย่งชิ้นเนื้อชิ้นใหญ่ชิ้นนี้จากตระกูลซู"

จางจงหยางตั้งใจฟังมาก หลังจากฟังเขาก็ยิ่งงงมากขึ้น ตระกูลซูกำลังจะหายนะ ทำไมซูเหวินเหมายังไปหาไอ้ขยะนั้นที่โซลเพื่อรับผิด เป็นไปได้ไหมว่าซูเหวินเหมาเป็นโรคอัลไซเมอร์หรือซูเหวินเหมามีอาการฮิสทีเรีย

จางจงหยางซึ่งไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น จึงพูดขึ้นว่า "ผมได้ยินมาว่าซูเหวินเหมาทำให้ชายชื่อหลี่โม่ไม่พอใจ ผมไม่รู้ว่ามันเป็นเรื่องจริงไหม"

"ไอ้หลี่โม่ มีตระกูลหลี่ที่ไหน ว่ากันว่าตระกูลซูชอบทำให้ทายาทของตระกูลชั้นนำไม่พอใจ แกลองคิดดูดี ๆ มีใครชื่อหลี่ในตระกูลเหล่านั้น"

ชูเจาฟาก็ไม่รู้ว่าตระกูลซูไปทำผิดต่อใคร มีการคาดเดาเกี่ยวกับตระกูลซูทุกรูปแบบ ซึ่งไม่มีอะไรที่ใกล้เคียงกับความจริงเลย

“ยังไงก็ตาม ฉันได้ยินมาว่าซูเหวินเหมาไปโซลในวันนี้เพื่อพบหลี่โม่คนนั้นเพื่อขอโทษ”

"ขี้หมา"

ชูเจาฟายิ้มอย่างเหยียดหยามและพูดอย่างเหยียดหยาม "วันนี้ซูเหวินเหมาไปต่างประเทศโดยเครื่องบิน และมันยังเหมาเครื่องบินส่วนตัวเพื่อบินตรงไปแอฟริกา พวกเราคนใหญ่คนโตได้คุยกันแล้ว รู้สึกว่าซูเหวินเหมากำลังจะออกไปเพื่อหลีกเลี่ยงหายนะ"

จางจงหยางเริ่มสับสนมากขึ้นเรื่อย ๆ

เมื่อมองไปที่เฝิงจื่อไฉที่กำลังเช็ดน้ำตาและน้ำมูก จางจงหยางตัดสินใจที่จะเชื่อคำพูดของชูเจาฟา

“ให้เด็กของแกไปกวาดล้างชูจงเทียน ยึดครองดินแดนโซล และฉันจะให้อาฮัวพาคนมาช่วยแก แต่รอบนี้ถ้าแกไม่สามารถจัดการได้ ฉันจะตัดหัวแกแล้วเตะเป็นลูกบอลซะ!”