บทที่ 565

หลี่โม่ก้มหน้าและไม่พูดอะไร ราวกับว่าเขาไม่ได้ยินคำพูดที่ยั่วยุของซีเหมินจือเผิง

ใบหน้าของหวังฟางเต็มไปด้วยรอยยิ้ม เมื่อมองไปที่ซีเหมืนจือเผิงซึ่งมีนิสัยเลือดเย็นและแข็งแกร่ง หัวใจของเธอก็เต็มไปด้วยความสุข

"พี่ซูฟาง จือเผิงลูกชายของพี่หล่อจริง ๆ หยุนหลานหนูรีบทำความรู้จักกับจือเผิงสิ"

หลังจากที่หวังฟางพูดจบ เธอก็ผลักกู้หยุนหลานไปยืนอยู่ต่อหน้าซีเหมินจือเผิงเบา ๆ

รอยยิ้มแบบสุภาพบุรุษปรากฏบนใบหน้าของซีเหมินจือเผิง "คุณหยุนหลานสวยกว่าในรูปมาก วินาทีแรกที่ผมเห็นคุณ ผมรู้สึกหัวใจเต้นรัวเลยนะครับ"

"ฉันมีสามีแล้วค่ะ"

กู้หยุนหลานพูดด้วยสีหน้าเย็นชา

สีหน้าของหวังฟางมืดลงในทันที และเธอต้องการที่จะพูดกับซีเหมินจือเผิงแทนกู้หยุนหลาน

ซีเหมินจือเผิงมองไปที่หลี่โม่ ยิ้มอย่างดูถูกเหยียดหยามและพูดว่า "ผมรู้ว่าสามีของคุณก็เป็นแค่ไอ้อ่อนที่ไม่มีประโยชน์ แต่อีกไม่นานคุณคงจะไม่ต้องการไอ้สามีที่ไม่เอาไหนคนนี้แล้ว เพราะคุณมีทางเลือกที่ดีกว่า และนั่นก็คือผม"

ความเป็นประธานครอบงำซีเหมินจือเผิง หากพ่อแม่ของกู้หยุนหลานไม่อยู่ด้วยล่ะก็ ซีเหมินจือเผิงจะจัดการกู้หยุนหลานอย่างแน่นอน

"จือเผิงพูดก็ถูก หยุนหลานของเราไม่มีความรู้และถูกไอ้คนโง่เขลานี่หลอกลวงเข้า เมื่อหยุนหลานมีความรู้ เธอจะไล่ไอ้คนโง่นี้ออกไปอย่างแน่นอน" หวังฟางช่วยเสริมให้ทุกอย่างราบรื่น

กู้หยุนหลานหันหลังกลับไปยืนที่ด้านข้างของหลี่โม่ และจับมือของหลี่โม่ไว้แน่น ราวกับว่าเธอกังวลว่าหลี่โม่จะหายไปจากสายตาของเธอ

เมื่อเห็นการกระทำของกู้หยุนหลาน เส้นเลือดบนขมับของซีเหมินจือเผิงก็กระตุก รู้สึกว่าตนเองถูกเพิกเฉย

ความโกรธเพิ่มขึ้นในใจของซีเหมินจือเผิง และเขารู้สึกว่าถ้าเขาต้องการให้กู้หยุนหลานติดตามเขา เขาต้องกำจัดก้างขวางคออย่างหลี่โม่ก่อน