บทที่ 608

……

เช้าตรู่ หวังจงเหิง หวังจงเฉิงและหวังจงฉวนกำลังนั่งอยู่ในห้องโถง

“พี่ใหญ่ ขอให้วันนี้ประสบความสำเร็จด้วยดี สามารถชนะใจคุณหลี่เศรษฐีลึกลับคนนั้นได้นะพี่ แบบนั้นแล้วต่อไปตระกูลหวังของเราจะได้ผงาดขึ้นเสียที”

หวังจงเหิงยกยอปอปั้นหวังจงฉวนอย่างแข็งขัน

หวังจงเฉิงรู้สึกอึดอัดในใจเล็กน้อย หากบ้านหลักของตระกูลยิ่งแข็งแกร่ง อย่างนั้นสิ่งที่หวังจงเฉิงจะได้รับในอนาคตก็ยิ่งน้อยลง

หวังจงเฉิงซ่อนความคิดเจ้าเล่ห์ไว้ในใจแล้วยกยิ้มเอ่ย “พี่ใหญ่ ครั้งนี้ต้องทำดีกับพี่หยุนหลานให้มาก ๆ นะ ถึงยังไงพี่หยุนหลานก็เป็นชู้รักกับเศรษฐีลึกลับคนนั้น”

“ฮ่าฮ่า”

หวังจงฉวนหัวเราะอย่างเหยียดหยาม “นั่นมันเรื่องน้าเล็กคุยโวโอ้อวดไปเท่านั้น รู้ไหมว่าเมื่อวานน้าเล็กโทรมาบอกกับฉันว่ายังไง?”

“บอกว่ายังไงล่ะ? หรือจะบอกว่ากู้หยุนหลานกับเศรษฐีลึกลับนั่นไม่มีความสัมพันธ์อะไรกัน?”

หวังจงเฉิงถาม

“ก็ประมาณนั้น แล้วจากนั้นก็บอกให้ลูกเขยไร้ประโยชน์ของเขาไปกับฉัน ฉันคิดว่าเรื่องนี้ไม่น่าไว้ใจ คงจะเสียเวลาไปเปล่า ๆ วันหนึ่งแล้วล่ะ” หวังจงฉวนส่ายหน้าพลางพูด

หวังจงเหิงตบโต๊ะอย่างแรง นึกถึงเรื่องที่เคยถูกหลี่โม่ตบหน้าต่อหน้าคนอื่นก่อนหน้านี้

“ไอ้เวรไร้ประโยชน์นั่น ทำไมพี่ใหญ่ต้องไปสนใจไอ้ขยะนั่นด้วย เดี๋ยวมันมาแล้วเราเตะมันออกไปเลยก็ได้”

“จะเตะออกไปทำไมกัน ต้องเล่นสนุกกับไอ้ขยะนั่นให้เต็มที่ก่อนสิ คราวก่อนมันทำให้ตระกูลหวังเราเสียหน้า ยังไงก็ต้องทำให้มันได้รับบทเรียนซะบ้าง”

หวังจงฉวนแสยะยิ้มพลางเอ่ย

“ถูกต้อง ต้องจัดการมันให้หนัก สั่งสอนมันให้หนักสักหน่อย”