บทที่ 616

“งั้นรอสักครู่ เดี๋ยวผมจะลองโทรไปถามดู”

ขณะที่ซุนฮุ่ยกังกำลังจะหยิบโทรศัพทขึ้นมา โทรศัพท์บนโต๊ะก็ดังขึ้น ซุนฮุ่ยกังจึงรับสาย

"สวัสดีครับ ผมซุนฮุ่ยกังรับสาย"

หลังจากที่ซุนฮุ่ยกังรายงานตัวของเขาแล้ว เขาก็ฟังเสียงจากต้นสาย ท่าทางของเขาดูจริงจังและแสดงถึงความเคารพ

“ได้ครับ รับทราบแล้วครับ ผมจะรีบไปจัดการทันทีเลยครับ"

ซุนฮุ่ยกังวางโทรศัพท์ หยิบแฟ้มเอกสารแล้วเดินออกไป

"พวกคุณออกไปก่อน ผมต้องไปรายงานสถานการณ์ล่าสุดต่อท่านประธาน"

“ท่านประธานของคุณอยู่ที่นี่เหรอ?”

หวังจงฉวนชะงักไปครู่หนึ่ง และนึกถึงหลี่โม่โดยไม่ตั้งใจ

หลี่โม่มีจะอิทธิพลมากขนาดนั้น?

แต่ทำไมไอ้ขยะนี้มันถึงได้รู้จักกับเจ้าของบริษัทหยุนจงหลาน?

ขณะที่หวังจงฉวนอยู่ในอาการงุนงง ซุนฮุ่ยกังก็เดินออกไปแล้ว และมีเลขาคนหนึ่งเข้ามาพร้อมกับพูดอย่างสุภาพว่า "รบกวนออกจากห้องทำงานของคุณซุนด้วยค่ะ ดิฉันจะล็อกประตูให้คุณซุน"

หวังจงฉวนกลับมามีสติ และตบหัวของตนเองอย่างแรง "ผมลืมถามคุณซุนไปเลย ช่วยพาผมไปด้วย ผมต้องไปพบเจ้าของบริษัทหยุนจงหลานในวันนี้ให้ได้"

หวังจงฉวนได้กลับไปขอความช่วยเหลืออีกครั้ง ส่วนซุนฮุ่ยกังก็ได้เข้าไปในห้องทำงานของท่านประธานแล้วในขณะนี้

"สวัสดีครับท่านประธาน ผมมาที่นี่เพื่อรายงานให้ท่านทราบเกี่ยวกับการดำเนินการของบริษัทล่าสุด" ซุนฮุ่ยกังมองหลี่โม่ด้วยความเคารพ

"ว่ามาสิ การก่อสร้างก็ยังไม่เสร็จสมบูรณ์นี่ แล้วเมื่อกี้นี้หวังจงฉวนมาหาคุณใช่ไหม?" หลี่โม่ยักคิ้วและถามด้วยรอยยิ้ม