บทที่ 617

หวังจงฉวนครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง และรู้สึกว่าคำแนะนำของหวังจงเหิงค่อนข้างน่าสนใจ แต่ถ้าจะให้เขาโทรหาหลี่โม่ หวังจงฉวนรู้สึกเขินอายเล็กน้อย ดังนั้นเขาจึงเลือกที่จะโทรหาหวังฟาง

“เรื่องโทรหาหลี่โม่เอาไว้ก่อน ฉันจะลองโทรหาคุณน้า”

หวังจงฉวนหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา และกดหมายเลขของหวังฟาง

หลังจากรับสายแล้ว หวังจงฉวนก็พูดด้วยรอยยิ้มว่า "คุณน้าครับ"

"จงฉวนเป็นยังไงบ้าง ไอ้หลี่โม่ได้พาหลานไปพบเจ้าของบริษัทหยุนจงหลานไหม" หวังฟางถามด้วยความวิตกกังวล

“เรื่องนี้ ยังไม่ได้พบเลยครับ”

หวังฟางยืนขึ้นอย่างหงุดหงิด ความโกรธพุ่งตรงไปที่หัวของเธอ และเธอก็ด่าหลี่โม่อย่างเลือดเย็นในใจ "นี่ไอ้ขยะนี้มันกำลังทำอะไร เกิดอะไรขึ้นกับหลาน จงฉวน?"

"ไม่ต้องเป็นห่วงครับคุณน้า เรื่องมาถึงขนาดนี้แล้ว เมื่อกี้เราก็มีเรื่องขัดแย้งเล็กน้อยกับไอ้หลี่โม่ ตอนนี้ไอ้หลี่โม่มันได้เข้าไปในห้องทำงานของเจ้าของบริษัทหยุนจงหลาน แต่ว่าพวกเราไม่ได้เข้าไปครับ"

หวังฟางถอนหายใจเฮือกใหญ่ และอารมณ์กังวลของเธอก็สงบลง "อ๋อ เป็นแบบนี้นี่เอง ไอ้ขยะนี่มันทำอะไรของมัน ทำไมมันปล่อยให้พวกหลานรออยู่ข้างนอก นี่มันหมายความว่ายังไง"

หวังจงฉวนชะงักไปครู่หนึ่ง และไม่รู้ว่าหลี่โม่กำลังจะทำอะไร แต่คิดว่าหลี่โม่กำลังหาทางเล่นงานพวกเขาอย่างแน่นอน

"ผมคิดว่ามันคงต้องการแก้แค้นพวกผม ตอนนี้ผมไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากโทรหาไอ้หลี่โม่ แล้วขอให้ไอ้หลี่โม่มันยอมช่วยพวกผม และหยุดสร้างปัญหา" หวังจงฉวนกล่าว

เวลานี้อย่างน้อยก็เป็นคนอยู่ใต้ชายคาเดียวกัน หวังจงฉวนจึงไม่สามารถพูดอะไรเกี่ยวกับหลี่โม่ได้มากนัก เขาจึงทำได้เพียงพูดในคำที่เขาไม่อยากพูดออกมา