บทที่ 618

“นี่จะทำอะไร นี่มันเขตห้ามสูบบุหรี่ ห้ามสูบบุหรี่นะ”

หวังต้าย่งตะโกนใส่หวังจงฉวน

หวังจงฉวนรู้สึกถึงช่วงเวลาที่โชคร้ายในใจ เขาเลิกจุดบุหรี่และพูดด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า "เมื่อกี้ผมไม่รู้น่ะ ไม่สูบก็ไม่สูบครับ ไม่สูบแล้วก็ได้"

“พี่ใหญ่ คุณน้าว่าไงบ้าง ได้ผลหรือเปล่า” หวังจงเหิงถามอย่างกังวลใจ

“คุณน้าบอกว่า ไอ้หลี่โม่สามารถนัดหมายกับเจ้าของบริษัทหยุนจงหลานได้ เพราะความสัมพันธ์ของเฉียนฝู ชีวิตฉันนี่มันบัดซบจริง ๆ" หวังจงฉวนกล่าวอย่างขมขื่น

ไอ้ขยะนั่นมีส่วนเกี่ยวข้องกับเฉียนฝูจริง ๆ และมันเป็นความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งมาก ซึ่งทำให้หวังจงฉวนอิจฉา และอิจฉามาก หวังจงฉวนอดไม่ได้ที่จะเพ้อฝันว่าชีวิตของเขาจะเป็นอย่างไรถ้าเขาและเฉียนฝูสามารถพัฒนาความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันได้

ถ้าเขาสามารถมีความสัมพันธ์กับเฉียนฝูได้ เขาคงไม่ต้องมารอเจ้าของบริษัทหยุนจงหลานที่นี่เหมือนขอทาน น่าเสียดายที่ไอ้หลี่โม่ไอ้ขยะนั่นมันมีความสัมพันธ์ที่ดีกับเฉียนฝู แต่มันไม่รู้ว่าจะใช้ความสัมพันธ์ที่ดีนี้อย่างไร เสียดายความสัมพันธ์สุด ๆ !

ยิ่งหวังจงฉวนคิดถึงเรื่องนี้มากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งโกรธมากขึ้นเท่านั้น และเขารู้สึกว่าโชคชะตาช่างไม่ยุติธรรม ทำไมคนที่มีความสามารถอย่างเขาถึงไม่มีสายสัมพันธ์ที่ดีเช่นนี้

ทั้งหวังจงเหิงและหวังจงฉวนตกอยู่ในภวังค์ชั่วครู่ พวกเขาทั้งคู่นึกถึงฉากสุดท้ายที่งานเลี้ยงวันเกิดของคุณปู่หวัง เป็นเพราะเฉียนฝูพวกเขาจึงถูกบังคับให้คุกเข่าลงต่อหลี่โม่

การคุกเข่าครั้งนั้นเป็นฉากที่น่าอัปยศอดสูที่สุดในใจของพวกเขา เมื่อนึกถึงฉากที่น่าอับอายนั้น ทั้งคู่กำหมัดแน่น อยากจะพุ่งเข้าใส่หลี่โม่และจัดการมันซะ

"นี่อะไรกัน ไอ้ขยะนี่ได้เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับมีความสัมพันธ์ของเฉียนฝูจริง ๆ อย่างมากมันก็เป็นแค่หมาตัวหนึ่งสำหรับเฉียนฝูเท่านั้น แต่ตอนนี้มันจะถึงตาของพวกเราแล้ว"

“เราต้องจัดการไอ้ขยะนี่ให้ได้ จะปล่อยให้ไอ้ขยะนั้นทำตัวโอหังต่อไปไม่ได้ มันต้องไม่ใช่แค่รู้จักเฉียนฝูเท่านั้นแน่ ๆ ต้องมีอะไรมากกว่านั้น?”