บทที่ 622

หวังจงเฉิงดึงหวังจงเหิงและจากไปพร้อมกับหวังจงฉวน

ทั้งสามคนออกจากอาคารสำนักงานและเข้าไปในรถ หวังจงเหิงพูดอย่างบูดบึ้งว่า "พี่ใหญ่ วันนี้พี่ตบผมเพราะไอ้หลี่โม่คนขยะนั่น พี่ต้องอธิบายเรื่องทั้งหมดให้ผมฟัง"

"สมองของแกเต็มไปด้วยโคลนใช่ไหม! ผู้ทรงเกียรติทั้งสี่ทิศในกรุงโซลไปงานเลี้ยงวันเกิดของคุณปู่ และเฉียนฝูมาที่นั่นเพื่อรับหลี่โม่ แกตาบอดหรือแกมองไม่เห็น!" หวังจงฉวนกล่าวอย่างชั่วร้าย

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ หวังจงฉวนรู้สึกหนาวสั่นในใจ ก่อนหน้านี้เขาไม่เคยจริงจังกับเรื่องนี้เลย แต่ตอนนี้เขาคิดเกี่ยวกับมันอย่างรอบคอบ

"ทั้งหมดไม่ใช่เป็นเรื่องแปลกเหรอ! แค่คนไม่เอาไหนคนเดียวจะสามารถหยุดผู้มีอิทธิพลหลายคนได้ยังไง? หากมันมีความสามารถขนาดนั้นจริง ๆ มันคงไม่ใช่แค่ไอ้ขยะแล้ว!" หวังจงเหิงก็โต้เถียงด้วย

"แต่พวกเขาทั้งหมดไปที่นั่นก็เพื่อหลี่โม่ ใช่ไหม!"

"ก็ใช่"

หวังจงเหิงกล่าวโดยก้มหน้าลง ทั้งหมดนี้เป็นข้อเท็จจริงที่ไม่สามารถปฏิเสธได้

"เฉียนฝูคือใคร ถึงแกจะรู้จักเฉียนฝู แต่แกจะสามารถขอให้เฉียนฝูช่วยจัดการทุกอย่างและออกตัวแทนแกได้เหรอ? ใช้สมองของแกคิดดูสิ หลี่โม่สามารถสั่งเฉียนฝูได้ นั่นแปลว่าในใจเฉียนฝูเห็นหลี่โม่เป็นบุคคลสำคัญคนหนึ่ง!"

"ชูจงเทียนและคนอื่น ๆ จึงอยากเข้าไปกอดต้นขาของหลี่โม่จริง ๆ อย่างน้อยหลี่โม่ก็สามารถพึ่งพาอิทธิพลของเฉียนฝูได้! หลี่โม่ถูกเรียกว่าเป็นไอ้ขยะ บางทีมันอาจเป็นเพียงการปลอมตัวของเขา บางอย่างมันก็ไม่สามารถจะดูกันเพียงแค่ผิวเผินได้หรอกนะ พวกแกลองใช้สมองคิดดูสิ”

หวังจงเฉิงเงียบสนิท และสิ่งที่หวังจงฉวนพูดก็สมเหตุสมผล หลังจากพิจารณาอย่างรอบคอบแล้ว หวังจงเฉิงก็รู้สึกไม่สบายใจขึ้นมา

"พี่จงฉวน แล้วประธานบริษัทหยุนจงหลานว่ายังไงบ้างพี่"

หวังจงเฉิงรู้สึกว่าบรรยากาศน่าเบื่อเกินไป ดังนั้นเขาจึงเปลี่ยนเรื่อง

"หลี่โม่ช่วยพูดสิ่งดี ๆ และใช้ความสัมพันธ์กับท่านประธานเฉียน ประธานบริษัทหยุนจงหลานเลยตอบตกลง การก่อสร้างจะเริ่มในอีกไม่กี่วัน และเงินล่วงหน้าสำหรับโครงการจะถูกโอนเข้าบัญชีของบริษัทในวันพรุ่งนี้"