บทที่ 676

ถ้าอย่างนั้น โลกแห่งความจริงคงพังทลายไปนานแล้ว นี่ต้องเป็นความฝันแน่ ๆ !

หวูผิงผิงกำลังสะกดจิตตัวเองอยู่ในใจ คิดว่าหากเธอไม่บอกตัวเองว่าทั้งหมดนี้เป็นภาพลวงตา เธอกลัวว่าวิญญาณของเธอคงแตกสลาย

หลี่โม่ค่อนข้างสนใจเทคโนโลยีขั้นสูงที่จางเจียต้งกำลังพูดถึง ดังนั้นเขาจึงไม่ได้กดดันจางเจียต้งอีกต่อไปแต่พูดคุยกับจางเจียต้งด้วยน้ำเสียงสนทนาปกติ

"พูดถึงการดัดแปลงพันธุกรรมฉันเองก็เคยได้ยินเรื่องนี้มาอยู่บ้าง ดูเหมือนว่าการดัดแปลงพันธุกรรมไม่เคยประสบความสำเร็จ แต่ถ้าวันนี้สามารถทดลองจนประสบความสำเร็จได้ล่ะก็ น่าสนใจมากทีเดียว"

จางเจียต้งเริ่มหายใจไม่ค่อยออก 'ฉันเป็นรุ่นแรกที่ประสบความสำเร็จในการดัดแปลงพันธุกรรม ทำไมถึงบอกว่าฉันเหมือนอยู่ในสวนสัตว์ ทำไมนายดูถูกฉันได้ขนาดนี้!'

"ฉันไม่ใช่สินค้าทดลอง! ฉันเป็นผู้ดัดแปลงพันธุกรรมรุ่นแรกที่ประสบความสำเร็จ นายคงจะไม่เข้าใจปัญหาทางเทคนิค เอาเป็นว่า เราต่างคนต่างอยู่กันจะดีกว่า ถ้านายทำลายฉัน นายก็จะถูกตามล่าอย่างไม่มีที่สิ้นสุด และไม่ใช่แค่ตัวนาย แต่ยังรวมถึงตระกูลของนายและตระกูลของกู้หยุนหลานด้วย!"

เมื่อเผชิญกับการคุกคามของจางเจียต้ง หลี่โม่ก็ยังคงนิ่งสงบอยู่

“สิ่งที่นายพูดจะไม่มีผลกับฉัน ถ้าพวกเขามา พวกเขาก็แค่ตายอย่างง่ายดาย นายควรจะขู่ฉันด้วยวิธีอื่นดีกว่านะ”

จางเจียต้งพูดอะไรไม่ออก นี่เป็นวิธีการขู่ที่แข็งแกร่งที่สุดแล้ว ทำไมเขาถึงรู้สึกว่าตนเองกลับถูกหลี่โม่คุกคาม?

จางเจียต้งเงียบกริบมองไปที่หลี่โม่ด้วยการหลบสายตา คิดว่าจะเกลี้ยกล่อมหลี่โม่ให้ปล่อยตนเองไปอย่างปลอดภัยได้อย่างไร

…

ในเวลานี้หลงเทียนสิงก็ได้พาพวกลูกศิษย์มาถึงชานเมืองโซล หลังจากศิษย์คนหนึ่งรับโทรศัพท์ เขาก็พูดเสียงดัง "ท่านอาจารย์ พิกัดของหลี่โม่อยู่ในรีสอร์ต อยู่ไม่ไกลนี่เองครับ"

"ฮ่าฮ่าฮ่า ดูเหมือนว่าพระเจ้าจะเข้าข้างฉันแล้วสินะ นี่เป็นโอกาสของพระเจ้าที่จะให้ฉันจัดการหลี่โม่ และให้หลี่โม่มาอยู่ในกำมือเรา หาพิกัดในแผนที่ 3 มิติแล้วดูเส้นทางโดยรอบ ถึงเวลาแล้วที่จะจับหลี่โม่เป็น ๆ !”

"รับทราบ!"