บทที่ 684

กู้หยุนหลานพึมพำแล้วเปิดดูข้อความ

สิ่งที่เห็นคือรูปถ่ายของพ่อและแม่ของเธอซึ่งถูกมัดไว้กับเก้าอี้ในอาการหมดสติ หัวใจของกู้หยุนหลานหยุดเต้นชั่วครู่ เธอรู้สึกว่าโลกกำลังหมุนต่อหน้าต่อตาราวกับว่าจุดจบของโลกกำลังจะมาถึง

“พ่อ! แม่! เกิดอะไรขึ้น!”

มือของกู้หยุนหลานที่ถือโทรศัพท์สั่นอย่างรุนแรง น้ำตาไม่สามารถหยุดไหลได้

นิ้วที่กดอยู่ที่หน้าจอมือถือพยายามเลื่อนหน้าจอลง แต่มือก็ยังสั่นจนไม่สามารถปัดหน้าจอได้เลย

เมื่อหลี่โม่ช่วยไปส่งเอกสารกลับมาเห็นท่าทีของกู้หยุนหลาน หัวใจของเขาก็แน่นขึ้นทันที

“หยุนหลาน คุณเป็นอะไรไป”

เมื่อเห็นร่างของหลี่โม่ กู้หยุนหลานก็น้ำตาไหล "ฮือ พ่อกับแม่ของฉัน พวกเขา พวกเขา..."

“เกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา ไม่ต้องร้อง ไม่ต้องร้อง ผมอยู่ตรงนี้ไง”

หลี่โม่กอดกู้หยุนหลาน ลูบหลังของกู้หยุนหลานเบา ๆ เพื่อปลอบโยนอารมณ์ที่พังทลายของกู้หยุนหลาน

เมื่อมองไปที่โทรศัพท์มือถือบนโต๊ะ หลี่โม่ขมวดคิ้วเมื่อเห็นรูปถ่ายบนหน้าจอโทรศัพท์มือถือ

เมื่อหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาหลี่โม่ก็เข้าใจว่านี่คือการลักพาตัวพ่อตาและแม่ยายของเขา

ติ๊ง

มีเสียงข้อความมาจากโทรศัพท์ เหล่าฮู๋ซึ่งรอเป็นเวลานานเมื่อไม่มีการตอบกลับ เขาก็ส่งข้อความมาอีกข้อความ

หลี่โม่กดที่ข้อความของเหล่าฮู๋และอ่าน

บนข้อความมีหมายเลขโทรศัพท์ ตามด้วยประโยคว่า "ถ้าต้องการช่วยชีวิตสองคนนี่ ให้โทรมาที่หมายเลขนี้ทันที"