บทที่ 685

“ที่รัก คุณไม่ต้องตกใจนะ คุณต้องเชื่อมั่นในตัวผม พ่อกับแม่จะปลอดภัย”

กู้หยุนหลานเช็ดน้ำตาออกจากใบหน้าและพยายามสงบอารมณ์ของตัวเอง

“คำขอของอีกฝ่ายค่อนข้างแปลก เขาไม่ได้ต้องการเงิน ผมเลยไม่รู้เป้าหมายของเขาคืออะไร ตอนนี้อีกฝ่ายต้องการให้ผมกลับไปเจรจา นี่เป็นโอกาสที่ดี คุณต้องเชื่อว่าผมจะช่วยพ่อกับแม่ได้นะ"

“ค่ะ ฉันเชื่อคุณ ฉันเชื่อคุณ”

น้ำตาของกู้หยุนหลานไหลออกมาอีกครั้งอย่างควบคุมไม่ได้ แต่ในใจของเธอรู้สึกสบายใจมากขึ้น

หลี่โมนั้นมีความสามารถมากมาย เขาจะสามารถช่วยพ่อแม่ของเธอได้สำเร็จแน่นอน กู้หยุนหลานคิดอย่างเงียบ ๆ ในใจของเธอและพนมมือทั้งสองเพื่อเริ่มอธิษฐานขอให้หลี่โม่นั้นทำสำเร็จ

“คุณอยู่ในสำนักงานนี้เงียบ ๆ อย่าไปไหนนะ ผมจะกลับไปคุยกับคนที่จับพ่อแม่ไว้และแก้ปัญหาให้เร็วที่สุด คุณต้องไม่ออกจากสำนักงานนี้ เข้าใจไหม”

“ไม่ ฉันจะไปกับคุณด้วย ฉันจะรอคุณที่ด้านนอก ได้ไหม ฉันเป็นห่วง เป็นห่วงจริง ๆ” กู้หยุนหลานคว้าแขนของหลี่โม่พร้อมกับพูด

มีความเสี่ยงอยู่บ้างที่จะพากู้หยุนหลานกลับไปด้วย หากอีกฝ่ายมีคนซุ่มโจมตีอยู่ข้างนอก การปล่อยกู้หยุนหลานไว้ข้างนอกคนเดียวอาจทำให้เกิดปัญหาได้

หลังจากครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง หลี่โม่ก็ตัดสินใจพากู้หยุนหลานกลับไปด้วยกัน

“งั้นก็กลับไปด้วยกัน แต่คุณต้องสงบสติอารมณ์ไว้ อย่าให้คนร้ายพวกนั้นรู้ตัว ไม่อย่างนั้นอาจเกิดเรื่องไม่คาดคิดขึ้นได้”

"ฉันจะเชื่อฟังคุณ เชื่อฟังคุณทุกอย่าง"

หลี่โม่ออกไปพร้อมกับกู้หยุนหลาน ขับรถกลับไปอย่างรวดเร็ว

ในเวลาเดียวกันเหล่าฮู๋หยิบระเบิดเวลาออกจากกระเป๋าเป้ เขาวางระเบิดเวลาบนแขนของกู้เจี้ยนหมินและหวังฟางด้วยรอยยิ้ม

หลังจากตั้งเวลานับถอยหลังครึ่งชั่วโมง เหล่าฮู๋ยิ้มและกดปุ่มเริ่มนับถอยหลัง

จากนั้นเหล่าฮู๋ก็นั่งไขว่ห้างกระดิกขาไปมาบนโซฟา มือขวาจับปืนพลางหลับตาและเริ่มสงบสติอารมณ์

จะคุยกับหลี่โม่ก่อนสักสองสามคำดี หรือว่าพอหลี่โม่เปิดประตูเข้ามาก็ยิงซะเลยดีนะ?

เหล่าฮู๋ไตร่ตรองการฆ่าหลี่โม่และพลันรู้สึกตื่นเต้น