บทที่ 696

“ได้เข็มขัดทองด้วยจริง ๆ เหรอ?”

“จริงแน่นอนอยู่แล้วสิครับ ผมมีรูปอยู่นะ แล้วก็มีวิดีโอของเขาตอนไปแข่งที่ต่างประเทศด้วย ลองดูสิครับ”

กู้ซิ่งเหว่ยเปิดภาพให้กู้เจี้ยนกั๋วดู จากนั้นก็เปิดเล่นวิดีโอให้ดูอีกที

เมื่อเห็นฉากต่อสู้อันดุเดือดรวมทั้งฉากน็อกเอาท์คู่ต่อสู้ในตอนสุดท้าย เลือดของกู้เจี้ยนกั๋วก็เดือดพล่านไปทั่วร่างกาย

“ดูไม่เลวเลยจริง ๆ งั้นก็ลองจ้างมาดู คืนนี้กู้หยุนหลานทำงานล่วงเวลาอยู่ที่บริษัท ส่วนไอ้หลี่โม่เองก็คงจะอยู่เป็นเพื่อนด้วย เป็นโอกาสที่ดีเลย”

“จ้างมาน่ะก็ได้อยู่หรอก แต่เงินที่ต้องใช้มันเยอะไปหน่อย หนึ่งล้านเลยนะครับ”

กู้เจี้ยนกั๋วครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตบโต๊ะและพูดว่า “เอาสิ ขอแค่สามารถสั่งสอนไอ้ขยะหลี่โม่นั่นได้ หนึ่งล้านก็หนึ่งล้าน"

กู้ซิ่งเหว่ยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอย่างตื่นเต้นและเริ่มทำการติดต่อไปทันที

หลังจากนั้นไม่นานกู้ซิ่งเหว่ยก็วางโทรศัพท์ลงและพูดว่า “พ่อ ผมจะไปเจอกับเขานะ อธิบายสถานการณ์สักหน่อย คืนนี้รอดูการแสดงสนุก ๆ ได้เลย”

“รีบไปสิ ฉันจะรอข่าวดี”

กู้ซิ่งเหว่ยรีบออกไปอย่างกระตือรือร้นแล้วขับรถไปที่ค่ายมวยที่อยู่ไม่ไกล

เมื่อเข้ามาในค่ายมวย ชายร่างกำยำสองสามคนก็มาล้อมกู้ซิ่งเหว่ยเอาไว้ กู้ซิ่งเหว่ยมองไปที่ชายฉกรรจ์เหล่านั้นอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ

“ผม-ผมมาหาพี่ซาน”

“คุณคือกู้ซิ่งเหว่ยสินะ?”

ชายฉกรรจ์คนหนึ่งตบไหล่กู้ซิ่งเหว่ยพลางพูดขึ้น

กู้ซิ่งเหว่ยตัวสั่นด้วยความหวาดกลัวจนแทบจะล้มลงไปกับพื้น

“ครับ ผม-ผมเอง”

“ทำไมขี้ขลาดนักล่ะ อย่าตกใจกลัวขนาดนั้น พี่ซานอยู่ข้างใน ตามมาสิ”