บทที่ 712

พวกทหารรับจ้างเริ่มดำเนินการ คิดจะช่วยเย่จงเทียนออกมา หลี่โม่พูดอย่างเย็นชา “อย่าขยับ ถ้าพวกแกขยับแม้แต่นิดเดียวเขาตายแน่”

“อย่าขยับ ทุกคนอย่าขยับ ฟังที่เขาพูด” เย่จงเทียนพูดเวยเสียงแหบพร่า

พวกทหารรับจ้างหยุดทุกอย่างแล้วมองหลี่โม่อย่างโหดเหี้ยม

พวกฉินจี้เย่กับเว่ยหย่งมองตรงไป พวกเขามองไม่ทันว่าหลี่โม่จับเย่จงเทียนได้อย่างไร เห็นแค่หลี่โม่ขยับตัวเย่จงเทียนก็คุกเข่าลงไปแล้ว

“เมื่อกี้ไอ้คนนามสกุลหลี่มันทำยังไงนะ เด็กนี่มันมีที่มาแบบไหนกันแน่”

เว่ยหย่งริมฝีปากสั่น ถามอย่างกลัว ๆ อยู่ในใจ

แต่ไม่มีใครตอบคำถามของเว่ยหย่งได้เลย เวลานั้นการกระทำของหลี่โม่เป็นราวกับปริศนา ไม่มีใครมองได้ทันเลย

ฉินจี้เย่ถอยหลังไปสองก้าวแล้วพูดเสียงเบาอย่างตกใจ “นี่ฉันไปหาเรื่องคนมีฝีมือเข้าเหรอเนี่ย ทีแรกคิดว่าเป็นพวกไม่เอาไหน ไม่คิดว่าเป็นราชาของราชาอีกที หมอนี่มันจะให้คนมีชีวิตต่อไปได้ยังไงกัน”

ความรู้สึกเสียใจอย่างถึงที่สุดเต็มเปี่ยมอยู่ในใจเขา ภายใต้ความลุกลี้ลุกลนนั้น ฉินจี้เย่กังวลมาก ๆ ว่าหลี่โม่จะมาคิดบัญชีกับตนเองภายหลัง

ฉินจี้เย่คิดจนเข้าใจแล้ว คาดว่าหลี่โม่น่าจะมีความคิดที่จะลอบสังหารท่านปา ดังนั้นจึงตกลงเข้าร่วมงานใหญ่ในครั้งนี้ จุดประสงค์นั้นก็เพื่ออยากควบคุมทุกคนในตอนสุดท้ายให้ทุกคนยอมอุทิศชีวิตเพื่อเขา

ความโกรธแค้นระหว่างหลี่โม่ในตอนก่อนหน้านี้คงลบมันออกไปไม่ได้ง่าย ๆ เพียงแต่หลี่โม่คงเก็บไว้อย่างเงียบ ๆ ไม่ได้พูดออกไป ถ้าเกิดเรื่องราวสำเร็จ ไม่แน่หลี่โม่อาจจะมาคิดบัญชีตนเอง

ฉินจี้เย่ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าน่าจะเป็นแบบนี้ ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าต้องการเครื่องรางมาป้องกันตัวสักอย่าง

ทันใดนั้นฉินจี้เย่ก็นึกถึงซีซี แค่จับตัวซีซีไว้ก็มีเครื่องรางป้องกันตัวอย่างไม่ใช่เหรอ อย่างน้อยที่สุดก็เอามารักษาชีวิตของเขาในตอนนี้ได้

ฉินจี้เย่ไม่ลังเลอีกต่อไป ควักมือถือออกมาส่งข้อความหาลูกน้องที่คอยจับตามองซีซีอยู่ บอกให้ลูกน้องพาตัวซีซีไปมัดไว้ที่สถานที่ที่คุยกันไว้ล่วงหน้า ถ้าหลี่โม่จะคิดบัญชีภายหลังจริง ๆ ก็จะใช้ชีวิตของซีซีมาต่อรองกับหลี่โม่