บทที่ 721

ขบวนรถของท่านปาหยุดลงอย่างช้า ๆ เสียงเปิดและปิดประตูก็ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง เหล่าผู้คุ้มกันลงจากรถราวกับกำลังเผชิญหน้ากับศัตรูตัวฉกาจ และมองไปยังแนวป้องที่พวกของเย่จงเทียนตั้งขึ้นด้วยสายตาระแวดระวัง

"ระวังตัว!"

หัวหน้าผู้คุ้มกันส่งเสียงคำราม พวกผู้คุมต่างใช้รถเป็นที่กำบังและเล็งปืนไปที่แนวป้องกันของพวกเย่จงเทียน

ถึงขั้นยกเครื่องยิงบาซูก้าขึ้นมาจากรถคันด้านหลัง ทำให้เปลือกตาของฉินจี้เย่กระตุกยิก

ฉินจี้เย่ยกมือขึ้นเหนือศีรษะ พยักหน้าและโค้งตัวมองไปที่รถเบนซ์กันกระสุนที่ห่างไปไม่ไกล

รถเบนซ์กันกระสุนเสริมความยาว ความสูงและความหนา ใหญ่กว่ารถยนต์ทั่วไปขึ้นมาเท่าตัวและดูเหมือนกับสัตว์ร้ายตัวหนึ่งอย่างไรอย่างนั้น

“อย่าเพิ่งยิงครับ ไม่ต้องตึงเครียดไปครับ ผมขอคุยกับท่านปาสักหน่อยได้ไหม? ผมมาส่งข้อความแทนคุณหลี่ หลี่โม่ พวกเรามีอะไรพูดคุยกันดี ๆ เถอะครับ ถ้าต่อสู้กันขึ้น คนที่บาดเจ็บล้มตายไปก็มีแต่พี่น้องของตัวเองทั้งนั้นไม่ใช่เหรอครับ?”

ฉินจี้เย่เข้าสู่การแสดงอย่างรวดเร็ว แม้ว่าขาทั้งสองข้างจะสั่นไม่หยุดแต่ปากของเขาก็กลับพูดได้อย่างคล่องแคล่ว

การเผชิญหน้ากับท่านปา โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อท่านปายังไม่ได้ลงจากรถ ฉินจี้เย่ไม่ได้รู้สึกถึงความกลัวมากมายนัก เมื่อเทียบกันดูแล้วการประจันหน้ากับหลี่โม่ต่างหากถึงจะน่ากลัวอย่างแท้จริง

หน้าต่างรถเบนซ์ลดลงเป็นช่องเล็ก ๆ ท่านปามองออกไปนอกหน้าต่างอย่างระมัดระวัง กังวลว่าอาจมีนักแม่นปืนหรือกระทั่งพลซุ่มยิงอยู่ เขาจึงไม่กล้าเปิดหน้าต่างลงจนสุด

หัวหน้าผู้คุ้มกันเดินไปข้างประตูรถเบนซ์และพูดผ่านช่องนั้นว่า “ท่านปาครับ ท่านคิดว่าจะยิงเข้าไปไหมครับ? มีบาซูก้าอยู่ ผมคาดว่าเราจะถล่มที่นี่ให้ราบเป็นหน้ากลองได้ในเวลาไม่นาน คนของเย่จงเทียนไม่มีอาวุธหนักอะไรเลยครับ”

"ไม่ต้องรีบร้อน ฟังดูก่อนว่าคนสกุลฉินนี่จะพูดอะไร”

หัวหน้าผู้คุ้มกันพยักหน้าและเดินอย่างรวดเร็วไปหาฉินจี้เย่ เขาหยิบปืนพกออกมาแล้วจ่อที่หน้าผากของฉินจี้เย่