บทที่ 725

"เหลียงอวี้ เหลียงอวี้ รีบมาช่วยฉันเร็วเข้า!"

ท่านปาบังคับตัวเองให้ลุกขึ้นนั่งและตะโกนเสียงดังลั่น

เงาร่างหนึ่งแวบผ่านไปอย่างรวดเร็วในเงามืดที่อยู่ไม่ไกล เหลียงอวี้ที่สวมชุดนินจาสีดำปรากฏตัวขึ้นข้างกายท่านปา

“ท่านปาอย่าตกใจไป เหลียงอวี้อยู่ที่นี่แล้ว”

เหลียงอวี้ดึงกริชที่เหน็บอยู่ที่เอวออกมา แล้วจ้องมองที่หลี่โม่ด้วยดวงตาเป็นประกาย

"นินจาหญิงเหรอ? น่าสนใจนี่”

มุมปากของหลี่โม่หยักโค้งเป็นรอยยิ้ม เขามองสำรวจเหลียงอวี้ด้วยแววตาขี้เล่น

เหลียงอวี้ขมวดคิ้ว รู้สึกว่าแววตาของหลี่โม่กำลังดูหมิ่นตน

"ท่านปา ได้โปรดออกไปก่อนเถอะค่ะ ปล่อยให้ที่นี่เป็นหน้าที่ของเหลียงอวี้เอง"

เหลียงอวี้ไม่มั่นใจว่าจะเอาชนะหลี่โม่ได้ แต่รู้สึกว่าตนสามารถถ่วงเวลาออกไปได้สักหน่อย

“หลี่โม่ เวลาตายของนายมาถึงแล้ว เหลียงอวี้ ฆ่าเขาซะ ฉันจะออกไปรอฟังข่าวจากเธอ”

ท่านปายืนขึ้นจากพื้นด้วยเสียงฮึดฮัด แล้ววิ่งหนีต่อไปอย่างตื่นตระหนก

หลี่โม่ส่ายหน้า เขาอ้อมเหลียงอวี้แล้วไล่ตามท่านปาไป ร่างของเหลียงอวี้วาบหาย รีบตามย่างก้าวของหลี่โม่ไปเพื่อขวางทางเขาเอาไว้

"มีฉันอยู่ นายอย่าคิดว่าจะผ่านไปได้ง่าย ๆ เลย"

เหลียงอวี้ตะโกนอย่างฉุนเฉียว มือขว้างดาวกระจายไปทางหลี่โม่

ดาวกระจายส่งเสียงลมหวีดหวิว พุ่งตรงไปยังหลี่โม่ราวกับลำแสงสีดำ

แขนทั้งสองของหลี่โม่วาดเป็นภาพติดตาขึ้นในอากาศ ราวกับมีแขนมากมายนับไม่ถ้วนในอากาศ เมื่อภาพติดตาของแขนสลายไป หลี่โม่ก็คีบดาวกระจายทั้งหกอันที่เหลียงอวี้ปาออกมาไว้ระหว่างนิ้วมือ

"ทำมาไม่ทำกลับจะเสียมารยาท"