บทที่ 726

รอบ ๆ ไม่มีการเคลื่อนไหว ไม่มีการเปลี่ยนแปลงในกระแสอากาศแม้แต่น้อย หลี่โม่จึงวางใจและเดินต่อไปข้างหน้า

หนึ่งก้าว สองก้าว สามก้าว ไม่มีอันตรายใด ๆ เกิดขึ้นทั้งสิ้น ดูราวกับว่านินจาสาวเหลียงอวี้ได้หนีไปแล้ว

รอยยิ้มบนใบหน้าของท่านปาฉีกกว้างมากขึ้นเรื่อย ๆ คนที่เดินเข้ามาในเงาอย่างระมัดระวังเช่นนี้และพยายามหลีกเลี่ยงการโจมตีของเหลียงอวี้อย่างหลี่โม่ ท่านปาเคยเห็นมานักต่อนักแล้ว

สองครั้งที่แล้วท่านปายังรู้สึกตื่นตระหนกเพราะพวกเขาเข้ามาใกล้ แต่หลังจากที่พวกมันกลายเป็นเหยื่อของเหลียงอวี้ ท่านปาจึงยิ้มออกมาได้อย่างไม่สะท้าน

ใกล้ตายแล้ว หลี่โม่สมควรตายแล้ว ขอแค่ก้าวไปข้างหน้าอีกเพียงสองก้าวเขาก็จะสิ้นชีพ! ในใจของท่านปาเต็มไปด้วยความคาดหวัง อยากจะเห็นสภาพที่หลี่โม่ตาย

หลี่โม่ดูเหมือนจะผ่อนความระมัดระวังลง ฝีเท้าก็พลันเร่งขึ้นอย่างกะทันหัน และพุ่งไปหาท่านปาอย่างรวดเร็ว

จู่ ๆ ลำแสงเย็นเยือกก็ปรากฏขึ้นที่ด้านหลังหลี่โม่ เหลียงอวี้ปรากฏตัวขึ้นข้างหลังหลี่โม่ มีดสั้นแหวกอากาศอย่างไร้ซุ่มเสียงและแทงเข้าที่หลังของหลี่โม่

"ฮ่าฮ่าฮ่า"

ท่านปาอ้าปากหัวเราะร่า ท่าทางราวกับได้เห็นหลี่โม่ถูกแทงตายไปแล้ว

หลี่โม่ขมวดคิ้ว เขาหมุนตัวไปเผชิญหน้ากับเหลียงอวี้ในทันใด

เหลียงอวี้ตกตะลึง การเคลื่อนไหวที่มือของเธอพลันเร่งเร็วขึ้นทันที มีดสั้นกำลังจะแทงเข้าไปที่หัวใจของหลี่โม่

หลี่โม่ประกบฝ่ามือ หนีบมีดสั้นของเหลียงอวี้ไว้ในมือ

"หา?"

เสียงหัวเราะของท่านปาหยุดลงทันที เขามองไปยังมือของหลี่โม่ที่หนีบมีดสั้นของเหลียงอวี้เอาไว้ด้วยความตื่นตะลึง "แก แกเจอเหลียงอวี้ได้ยังไง?!"

“เพราะคุณบอกผมไง”

หลี่โม่ยิ้มอย่างสบาย ๆ ก่อนยกเท้าขึ้นไปที่เตะท้องของเหลียงอวี้

เหลียงอวี้ถูกหลี่โม่เตะเข้าอย่างจังโดยไม่ทันตั้งตัว เธอถูกเตะจนลอยออกไกลไปห้าหกเมตร

เหลียงอวี้เอามือกุมท้องนอนอยู่บนพื้นและขดตัวเป็นลูกกลมเหมือนกับกุ้งต้ม