บทที่ 74

ทันทีที่พวกเขาเข้าไปในห้อง ประตูของห้องที่อยู่ถัดไปก็เปิดออก ผู้หญิงในชุดกระโปรงสั้น และเสื้อเกาะอกก็เดินออกมาจากห้อง เธอแต่งตัวเปรี้ยวจี๊ดจ๊าด และดูแฟชั่นทันสมัยมาก

ผู้หญิงคนนั้นเดินโซเซไปสองสามก้าว เห็นได้ชัดว่าเธอดื่มไปมาก

เธอคือกู้ชิงหลิน

วันนี้เธอมาสนุกกับเพื่อน ๆ ที่เป็นลูกเศรษฐีสองสามคน

ยังไม่ทันที่เธอจะได้ออกมาจากห้อง เธอเห็นคนที่รูปร่างดูเหมือนกู้หยุนหลาน และหลี่โม่เดินเข้าไปในห้องข้าง ๆ

พวกเขาจะมีสิทธิ์มาในที่ระดับนี้ได้อย่างไร?

เมื่อคิดเรื่องนี้ กู้ชิงหลินก็ก้าวไปข้างหน้าเพื่อที่จะดู แต่ก็ถูกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหน้าประตูห้องหยุดเอาไว้ "คุณผู้หญิงครับ นี่ห้องอาหารส่วนตัว"

กู้ชิงหลินพ่นลมหายใจออก และไม่ได้สนใจเรื่องนี้ต่อ เธอแค่คิดว่าเธอคงดื่มมากเกินไป

ทางอีกฝั่ง กู้หยุนหลานเดินเข้าไปในห้อง และค่อย ๆ นั่งลง

นั่นคือทัศนียภาพที่เต็มไปด้วยดอกไม้หลากสีสันสวยงาม

"พวกคุณจะสั่งอะไรก็ได้ตามที่คุณต้องการเลยครับ"

หลังจากพูดจบ หวูเต้าเหวินก็กระซิบกับพนักงานเสิร์ฟข้าง ๆ เขาว่า “ไป ไปเอาเมนูชุดใหม่มา ฉันต้องการรายการอาหารที่เหมือนเดิมแต่ราคาต่ำสุด เข้าใจไหม?”

หวูเต้าเหวินเหมือนหัวขโมยมาก ทั้งคำพูด และการกระทำของเขา เขาคิดออกแล้ว

คุณชายหลี่คนนี้ไม่ต้องการเปิดเผยตัวตนของเขาต่อหน้าคนเหล่านี้

ไม่นาน บริกรก็มาพร้อมกับเมนูอันใหม่

กู้หยุนหลานรับมาพร้อมรอยยิ้ม และมองไปรอบ ๆ เธอคิดว่ามันคงต้องราคาแพง แต่เมื่อเธอเห็นราคาอาหารแต่ละจานคือหลักร้อย และจานที่แพงกว่านั้นก็คือแค่พันบาท

แม้แต่ปูอลาสก้า ไข่ปลาคาเวียร์ และอาหารอันโอชะที่คนธรรมดาหากินได้ยาก แต่ที่นี่กลับมีราคาเพียงไม่กี่พันบาท

นี่… ทำไมเมนูนี้ถึงถูกจัง?

“คุณลูกค้าครับ ผมไม่รบกวนพวกคุณแล้ว มีอะไรเรียกหาผมได้ทุกเมื่อเลยนะครับ”