บทที่ 748

อารมณ์ของจางเต๋ออู่บ้าคลั่งราวกับคนป่วยจิต

ผู้คุ้มกันเงียบไปครู่หนึ่ง ไม่แน่ใจเท่าไหร่ รู้สึกเหมือนว่าหน่วยลับเองก็จะมีปัญหาเข้าแล้ว

“ผมจะไปสั่งการที่เกิดเหตุเอง” ผู้คุ้มกันก้มหน้าพูด

“แก? พวกแกไปแล้วใครจะคุ้มกันฉัน!” จางเต๋ออู่ตะโกนอย่างโมโห

“ผมคนเดียวครับ พวกเขาอีกสามคนยังอยู่”

จางเต๋ออู่เงียบไปครู่หนึ่ง รู้สึกว่าข้อเสนอของผู้คุ้มกันก็ไม่เลว ถ้าหน่วยลับมีปัญหาก็ยังมีผู้คุ้มกันที่คอยดูอยู่

“ดี งั้นแกไป ทำอะไรให้มันเรียบร้อยนะ ถ้ายังติด ๆ ขัด ๆ แบบนี้ แกก็ไปสู้กับไอ้พวกบ้าที่ยุโรปเลย”

ผู้คุ้มกันยิ้มขมขื่นและพูดอย่างจริงจัง “ผมจะพยายามเต็มที่ครับ”

จางเต๋ออู่โบกมือ ผู้คุ้นกันจึงหันหลังออกจากห้องทำงานไป

“หน่วยลับ กุ่ยอีครับผม”

ผู้คุ้มกันออกจากห้องทำงานแล้วหยิบเครื่องมือสื่อสารออกมาติดต่อหน่วยลับ

“ผมคือหน่วยลับ เชิญกุ่ยอีเข้ามา”

“ผมมารับช่วงต่ออำนาจสั่งการของพวกคุณ ตอนนี้เชื่อมต่อโดรนให้พวกคุณเรียบร้อย เป้าหมายอยู่ตรงรถเบนซ์ที่อยู่จุดกึ่งกลาง รอบนอกยังมีอันธพาลเจ้าถิ่นของกรุงโซลอีกเกือบร้อย ตอนนี้เจาะยางรถในที่เกิดเหตุได้เลย ป้องกันไม่ให้พวกมันขับรถฝ่าทะลุวงออกมา

“รับทราบ”

หลังจากหน่วยลับรับคำสั่งก็เริ่มเปลี่ยนเป้าหมาย ไปเจาะยางรถตู้ที่อยู่รอบ ๆ ก่อนทำให้ยางรถตู้ระเบิดไป

พวกอันธพาลได้ยินเสียงปืนและเสียงยางรถระเบิดต่างก็ประหลาดใจ

“นี่มันเรื่องอะไรกัน ทำไมพวกมันถึงเจาะยางรถล่ะ?”

“คิดว่าพวกมันคงจะป้องกันไม่ให้เราขับรถหนี ก็เลยทำยางรถระเบิดไปซะ ตอนนี้พวกเราถูกปิดล้อมไว้หมดแล้ว เหมือนรออยู่นิ่ง ๆ ให้พวกมันมาจับ”