บทที่ 749

หัวหน้าหน่วยลับมองลูกทีมที่อยู่ไม่ไกลล้มลงไปสองคนก็ประหลาดใจเล็กน้อย

“หลบให้ดี อีกฝ่ายมีนักแม่นปืน ทีมหนึ่ง ทีมสองเตรียมโจมตี!”

“ทีมหนึ่งเตรียมพร้อม”

“ทีมสองเตรียมพร้อม”

ในหนึ่งหน่วยลับมีสิบสองคน ในนั้นจะแบ่งออกเป็นสี่ทีมต่อสู้เล็กทีมละสามคน

ทีมหนึ่งกับทีมสองกำลังเผชิญหน้าอยู่ตรงตำแหน่งของหลี่โม่ อีกทั้งสองทีมเล็กทำมุมเก้าสิบองศาด้วย ซึ่งเป็นมุมปิดล้อมที่ดีที่สุดพอดี

“ไป!”

ตึง ตึง ตึง

เสียงฝีเท้ารัว ๆ ดังขึ้น ทั้งสองทีมพุ่งตรงไปยังทางที่หลี่โม่เพิ่งยิงไปเมื่อกี้

หลี่โม่หลับตาเงี่ยหูฟังเสียงฝีเท้า มือขวายกขึ้นอีกครั้งแล้วยิงไปในทิศทางนั้นทันที

ปัง ปัง ปัง!

“โอ๊ย!”

เสียงร้องน่าสงสารดังขึ้น

ทีมเล็กทีมแรกมีสามคน มีสองคนถูกหลี่โม่ยิงหัวโดยไม่ได้มองตอนยิง ส่วนอีกคนหลบได้ กระสุนเฉียดไปทางใบหู โดนหูไปครึ่งหนึ่ง

คนที่กลายเป็นมีใบหูครึ่งหนึ่งนั้น ยกปืนขึ้นมากราดยิงไปที่ตำแหน่งของหลี่โม่ กระสุนพุ่งออกไปอย่างรวดเร็วทำลายกระจกรถตู้ทั้งหมดไป

หัวหน้าทีมเล็กทีมที่สองทำสัญญาณมือให้รีบไปข้างหน้า เตรียมตัวจะพุ่งเข้าไปต่อสู้กับหลี่โม่ในระยะประชิด

พวกอันธพาลตกใจเสียงปืนจนกุมหัวหมอบลงไปหลังรถตู้กันหมด ในใจล้วนตื่นตระหนก ฉากในหนังมันมาอยู่ในความจริง ทำให้พวกเขามึนงงกันไปหมด

หลี่โม่หลบอย่างรวดเร็ว พุ่งตัวไปตรงทิศทางที่ทีมต่อสู้ทีมสองพุ่งเข้ามา จากนั้นก็กลิ้งลงกับพื้นไปอยู่ตรงระหว่างรถตู้สองคัน นอนราบกับพื้นแล้วระดมยิงไปยังทีมสอง

ปัง ปัง ปัง

เสียงระดมยิงดังติด ๆ กัน หลี่โม่ยิงจนกระสุนหมดตลับ