บทที่ 764

“แค่ขอให้ภรรยาของคุณเปิดประตูรถให้ซินแสจางไม่ใช่เหรอ นั่นเป็นวาสนาเชียวนะ เกิดซินแสจางถูกใจภรรยาของนายแล้วรับเป็นศิษย์ ต่อไปในอนาคตนายจะต้องกินอยู่สุขสบายแน่นอน”

ในขณะที่ประธานหวังและคนอื่น ๆ กำลังพูดเกลี้ยกล่อม เหล่าลูกศิษย์ที่สวมชุดฮั่นฝูก็ล้อมซินแสจางไว้แล้วเดินเข้ามา

“อะไรคือต้นเหตุของการโต้เถียงกันแน่? ผู้ฝึกตนในสำนักของฉันควรจะมีเมตตาต่อผู้อื่น หมิงเต๋อ จงอธิบายเหตุผลมาอย่างละเอียด”

ซินแสจางมองไปทางลูกศิษย์ที่ยโสอวดดีเมื่อครู่

หมิงเต๋อชำเลืองมองหลี่โม่และหันกลับมาคำนับซินแสจางเล็กน้อย "ท่านอาจารย์ ผู้ชายคนนี้ไม่เพียงแต่ต้อนรับอาจารย์อย่างหยาบคายเท่านั้น แต่ยังบอกว่าอาจารย์เป็นคนหลอกลวงด้วย เรื่องนี้ศิษย์ทนไม่ได้"

"หืม?"

ซินแสจางส่งเสียงขึ้นจมูก ไม่ว่าจะฟังอย่างไรก็ล้วนเผยความหมายที่ไม่พอใจออกมา

ซินแสผู้สูงส่งถูกกล่าวว่าเป็นคนหลอกลวง นี่เป็นเรื่องกระตุกหนวดเสือของซินแสจางเลยทีเดียว หลายคนที่เคยบอกว่าซินแสจางเป็นคนหลอกลวงในอดีต สุดท้ายก็ล้วนถูกซินแสจางจัดการจนย่อยยับไปทุกราย

เรื่องราวของความพินาศย่อยยับของผู้คนเหล่านั้นค่อย ๆ กลายเป็นเรื่องเล่าต่อกันมา หล่อหลอมชื่อเสียงของซินแสจางให้เป็นที่เลื่องลือ

“ซินแสจาง หลี่โม่เพียงพูดเหลวไหลไปชั่วครู่เท่านั้น ไม่ได้ตั้งใจจะว่าท่านเป็นคนหลอกลวง แต่ทั้งหมดก็เพื่อปกป้องฉันค่ะ”

กู้หยุนหลานก้าวไปข้างหน้าและเอ่ยขึ้น

สายตาของซินแสจางที่มองไปยังกู้หยุนหลานนั้นวาบประกายชั่วครู่

สตรีที่งดงามเช่นนี้ ควรจะมาอยู่ในสำนักของฉันและคอยปรนนิบัติฉันทั้งกลางวันและกลางคืน แต่มาเป็นแค่ภรรยาคู่ทุกข์คู่ยากของผู้ชายธรรมดาช่างน่าเสียดายยิ่ง

"อ้อ อย่างนี้นี่เอง เช่นนั้นความรักใคร่ลึกซึ้งของสามีภรรยาก็เป็นเรื่องที่เข้าใจได้ หมิงเต๋อ ต่อไปอย่าทำอะไรเลินเล่อ ดูเสียว่าเธอเรื่องวุ่นวายอะไรไว้"

ซินแสจางตำหนิลูกศิษย์ของตนโดยไม่ตะขิดตะขวง หมิงเต๋อโค้งคำนับและเอ่ยว่า "ศิษย์น้อมรับคำสั่งสอนแล้ว"