บทที่ 815

คุณชายเล็กหลินนั่งอยู่บนโซฟาอย่างเกียจคร้าน กลุ่มสาวงามพราวเสน่ห์กำลังเต้นรำให้คุณชายเล็กหลินดู

เอวที่เรียวบางขยับอย่างพลิ้วไหว ขาขาวนวลที่เต้นขึ้นลงสามารถดึงดูดสายตาคนมากมาย

คุณชายเล็กหลินโยกแก้วไวน์แดงอย่างมีความสุขแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม "เต้นได้ไม่เลว เอาไปเลยคนละแสนหยวน"

“ขอบคุณค่ะคุณชายสาม”

กลุ่มสาวงามเอ่ยขอบคุณ จากนั้นจึงกรูกันเข้าไปข้างกายคุณชายเล็กหลิน เพื่อช่วยนวดคลึงให้คุณชายเล็กหลิน

“ฮ่าฮ่าฮ่า แม่นกน้อยทั้งหลาย วันนี้อย่าคิดทำให้ฉันร่วมเตียงกับพวกเธอเลย เพราะวันนี้ฉันจองสาวสวยคนหนึ่งเอาไว้แล้ว”

คุณชายเล็กหลินนึกถึงกู้หยุนหลาน แววตาของเขาพลันวาบประกายแปลก ๆ ออกมา

"คุณชายสาม เมินพวกเราสาว ๆ ได้ยังไงกันคะ? ถึงคุณจะหาสาวงามดีเลิศแค่ไหน พวกเราเองก็สามารถช่วยคุณชายสามผลัก ๆ โยก ๆ ให้ได้เหมือนกัน ต้องทำให้คุณรู้สึกสุขสุดยอดแน่นอน”

"แม่นกน้อยอย่างพวกเธอนี่ช่างเล่นจังนะ แต่นั่นจะเป็นเรื่องราวหลังจากนั้น สุภาพสตรีผู้ไร้เดียงสา มีไม่กี่คนหรอกที่เล่นได้อย่างบ้าคลั่งขนาดนั้นทันที”

เหล่าสาวงามอดไม่ได้ที่จะทำหน้ามุ่ยขึ้นมาอย่างออดอ้อน แต่ท่าทีของคุณชายเล็กหลินนั้นมั่นคงอย่างยิ่ง พวกสาว ๆ ทุกคนจึงได้แต่ต้องเชื่อฟังเท่านั้น เรื่องที่จะทำให้เจ้านายโมโหนั้นเป็นสิ่งต้องห้าม

กู้ชิงหลินที่ถูกพาตัวเข้ามาในห้องโถง จ้องมองกลุ่มสาวงามที่ทำท่าออดอ้อนใส่คุณชายเล็กหลินตาค้าง

สาวงามสองสามคนปรนนิบัติชายหนึ่งคนกู้ชิงหลินยังเคยเห็นมาบ้าง แต่นี่เป็นครั้งแรกที่กู้ชิงหลินได้เห็นสถานการณ์ที่สาวงามตัวสูงขายาวรูปร่างหน้าตาดีเจ็ดแปดคน รายล้อมประจบเอาใจผู้ชายคนเดียวอย่างไร้ยางอาย

เพียงแค่ฉากนี้ก็ทำให้กู้ชิงหลินรู้สึกว่าสมองของเธอเริ่มใช้การไม่ได้แล้ว ไม่ต้องพูดถึงความแข็งแกร่งของคุณชายหลินเลย แค่วิธีการเล่นสนุกกับผู้หญิงก็สุดยอดมากพอแล้ว

“คุณชายสาม กู้ชิงหลินมาแล้วครับ”