บทที่ 816

"สวัสดีค่ะคุณชายสาม ฉันคือกู้ชิงหลินค่ะ”

กู้ชิงหลินพูดพลางโค้งคำนับเล็กน้อย

“ฮ่าฮ่าฮ่า ไม่ต้องเกร็ง ฉันไม่ได้จะกินเธอซะหน่อย กู้หยุนหลานมาแล้วใช่ไหม พาฉันไปหาหล่อนเลยสิ”

“คุณชายสาม เมื่อกี้นี้เกิดเรื่องขึ้นนิดหน่อยน่ะค่ะ เป็นเรื่องที่ฉันคาดไม่ถึง ตอนนี้ฉินจี้เย่คุณชายใหญ่ตระกูลฉินแห่งเมืองหลวงกำลังคุ้มครองพวกเขาอยู่ หากท่านต้องการพาตัวกู้หยุนหลานไป เกรงว่าคงต้องผ่านด่านฉินจี้เย่ไปเสียก่อนค่ะ”

กู้ชิงหลินคิดว่าควรอธิบายเรื่องราวให้ชัดเจนก่อน จะมีความมั่นใจที่จะต่อกรกับฉินจี้เย่หรือไม่ ล้วนขึ้นอยู่กับการไตร่ตรองของคุณชายเล็กหลิน

คุณชายเล็กหลินหัวเราะเล็กน้อยอย่างดูแคลน “ฉินจี้เย่? เจ้าลูกหมานั่น วัน ๆ เอาแต่คลุกคลีอยู่กับพวกชั้นต่ำ แค่คุมพวกนักฆ่าได้ไม่กี่คนก็นึกไปว่าตัวเองดีเด่นนักหนา เขาไม่ได้อยู่ในสายตาของฉันหรอก พวกตระกูลที่นี่ของพวกเธอมันก็เศษเดนทั้งนั้น”

“ถ้าตระกูลกระจอกพวกนั้นไปถึงถิ่นของเรา คงอยู่ได้ไม่ถึงสามวัน ก็ต้องตายเรียบกันทั้งตระกูลแน่นอน เธอไม่ต้องกังวลหรอกว่าฉันจะเอาชนะไอ้คนสกุลฉินไม่ได้ เมื่อกี้นี้เธอถูกรังแกมาอย่างนั้นใช่ไหม? ฉันจะทำให้ไอ้สกุลฉินนั่นมันคุกเข่าขอขมาเธออย่างแน่นอน”

เมื่อได้ยินคำพูดอันทรงพลังของคุณชายเล็กหลิน กู้ชิงหลินก็ดวงตาเป็นประกาย ในใจเต็มไปด้วยความคาดหวัง

หากสามารถทำให้ฉินจี้เย่คุกเข่าขอโทษตนได้จริง ๆ ฉากนั้นมันจะต้องน่าชมสุด ๆ อย่างแน่นอน ถึงตอนนั้นเกรงว่าคุณชายเศรษฐีทั้งหมดเองก็ล้วนต้องมาประจบยกยอตน หรือถึงขั้นคุกเข่าเลียแข้งเลียขาตนเลยก็ได้!

กู้ชิงหลินเริ่มคิดเพ้อเจ้อไปแล้ว คุณชายเล็กหลินแย้มยิ้มพร้อมโบกมือ แล้วพูดกับผู้ช่วย “ให้ทุกคนมารวมตัว เอาอาวุธมาด้วย ได้เวลาประกาศศักดาของพวกเราสักหน่อยแล้ว”

“คุณชายสามต้องการสร้างบารมีหรือครับ?” ผู้ช่วยเอ่ยถามอย่างนอบน้อม

“เพ้อเจ้อน่า นายคิดจริงเหรอว่าฉันมากินดื่มเล่นสนุกเฉย ๆ สิ่งสำคัญคือการทำงานให้เสร็จต่างหาก เล่นสนุกกับสาวสวยนั่นก็แค่กิจกรรมเพื่อความบันเทิงเท่านั้น วันนี้พวกคุณชายเศรษฐีทั้งหลายต่างก็มากันพอดี จะได้ทำให้พวกเขาเห็นพลังอำนาจของคุณชายเล็กหลินสักหน่อย”