บทที่ 818

ทั้งสองเดินตามกันไปยังตำแหน่งของหลี่โม่ เหล่าคุณชายเศรษฐีมองตามทิศทางที่เฉินเสี่ยวถงเดินไป แล้วพากันเบิกตาจ้องมองอย่างตกตะลึง

หลี่โม่กับกู้หยุนหลานที่นั่งอยู่ด้วยกันพูดคุยกันเสียงเบา ฉินจี้เย่นั่งอยู่ตรงข้ามพวกเขาทั้งสอง ถูกเมินเฉยราวกับอากาศธาตุ

ทว่าฉินจี้เย่ก็ไม่ได้สนใจเรื่องพวกนั้น แค่สามารถนั่งร่วมโต๊ะกับหลี่โม่ได้ก็เป็นการพัฒนาอันยิ่งใหญ่แล้ว

ขณะที่ฉินจี้เย่กำลังทำจิตปล่อยวางพยายามทำให้ตัวเองโปร่งใสอยู่นั้นเอง เงาร่างของเฉินเสี่ยวถงก็เข้าสู่คลองสายตาของฉินจี้เย่

ทันใดนั้นการหายใจของฉินจี้เย่ก็ถี่รัวขึ้นมา เมื่อมองเฉินเสี่ยวถงที่ราวกับเดินออกมาจากม้วนภาพวาด ฉินจี้เย่ก็รู้สึกว่าตัวเองถูกเจ้าเด็กน้อยกามเทพยิงศรใส่เข้าแล้ว

รักแรกพบ จะต้องเป็นรักแรกพบแน่นอน!

ฉินจี้เย่ที่กำลังตื่นเต้นลุกขึ้นยืนอย่างลนลาน จนหัวเข่ากระแทกกับโต๊ะด้วยความรีบร้อน

ปึง

โต๊ะสั่นคลอนไปมา จนแก้วไวน์และจานผลไม้บนเกือบจะล้มระเนระนาด

หลี่โม่ประคองแก้วเอาไว้ แล้วพูดกับฉินจี้เย่อย่างค่อนข้างไม่พอใจ “นายทำอะไรของนาย โรคฮีสทีเรียอะไรกำเริบหรือไง”

“ขอโทษครับ ขอโทษครับ ผม ผมเป็นอะไรไปนะ ช่างสวยมากจริง ๆ”

ฉินจี้เย่พูดจาสะเปะสะปะ เขาโค้งขอโทษหลี่โม่ แต่สายตาก็ยังลอยไปยังร่างของเฉินเสี่ยวถงอย่างอดไม่ได้ ท่าทางของเขาดูแปลกประหลาดมาก

หลี่โม่กับกู้หยุนหลานต่างมองตามสายตาของฉินจี้เย่ไปด้วยความสงสัย ในตอนที่เห็นร่างของเฉินเสี่ยวถง กู้หยุนหลานเองก็ยังตะลึงไปเล็กน้อย

“หูของผู้หญิงคนนี้แปลกจังเลย เธอเป็นโดยธรรมชาติหรือว่าทำมากันนะ” กู้หยุนหลานพึมพัมเสียงเบา

หลี่โม่พิจารณาเฉินเสี่ยวถงดูเล็กน้อย แล้วยักไหล่เอ่ยว่า “ไม่รู้เหมือนกัน แต่ดูไปแล้วเหมือนกับเอลฟ์เลยนะ”

“ได้ยินมาว่าหนุ่มเนิร์ดหลายคนมักจะชอบเอลฟ์นี่ คุณชอบหรือเปล่า?”