บทที่ 842

”เลือดที่เอามาจากบนสังเวียนอาจไม่เหมาะสำหรับการทดลอง เพราะมันเป็นไปได้ที่จะเลือดของทั้งสองฝ่ายจะผสมปนเปกัน หรืออาจจะเกิดอุบัติเหตุอื่นขึ้นมาก็ได้ ต้องคว้าทุกโอกาสเอาไว้เพื่อให้ได้ตัวอย่างทดลองให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ฉันไม่อยากทำให้ศาสตราจารย์ชาร์ลส์ไม่พอใจ”

“ก็ได้ นายพูดมีเหตุผลมาก ถึงยังไงปฏิบัติการก็ขึ้นอยู่กับคำสั่งของนาย บอกแผนการของนายมาแล้วกัน” เคลตี้ยักไหล่แล้วเลิกขัดคอทอมป์สัน

ทอมป์สันหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาเปิดดูกล้องวงจรปิด “บนรถและบนตัวของชูติดเครื่องติดตามไว้หมดแล้ว ดังนั้นเขาไม่มีทางหนีรอด จะได้เอาพวกยอดฝีมือกังฟูที่จ้างมาจากไชน่าทาวน์พวกนั้นมาใช้เสียที หวังว่าพวกเขาจะสามารถทำร้ายหลี่โม่ได้นะ”

“จะไปเอาอะไรกับลิงเหลืองพวกนั้น ฉันยังสงสัยเลยว่าพวกมันจะใช้หลอดทดลองเก็บเลือดเป็นหรือเปล่า” เคลตี้เอ่ยอย่างเหยียดหยาม

“ฮ่าฮ่าฮ่า พวกลิงเหลืองรับหน้าที่แค่ต่อสู้เท่านั้น งานเทคนิคอย่างการเก็บตัวอย่างเลือดน่ะนายเป็นคนไปทำ” ทอมป์สันพูดกลั้วหัวเราะ

เคลตี้ขมวดคิ้วเล็กน้อย อยากจะค้านคำพูดของทอมป์สันแต่จนแล้วจนรอดก็ยังอดกลั้นเอาไว้

ถึงอย่างไรทอมป์สันก็ตำแหน่งสูงกว่าเขา นอกจากนี้เคลตี้เองก็ไม่มั่นใจว่าจะสามารถโค่นทอมป์สันได้ ดังนั้นเขาจึงได้แต่ทำตามคำสั่งของทอมป์สันเท่านั้น

“ได้ ฉันจะไปเอาอุปกรณ์เดี๋ยวนี้”

“อย่าเคืองกันล่ะเคลตี้ นายควรจะร่าเริงสักหน่อย ฉันแทบรอไม่ไหวที่จะได้ออกไปจากสถานที่เวรนี่เต็มทีแล้ว ไม่แน่ว่าพอจัดการเรื่องราวเสร็จ พรุ่งนี้พวกเราอาจจะได้บินกลับไปแฮปปี้กันก็ได้”

เคลตี้หัวเราะแห้ง ๆ “ได้เลยนายท่าน พวกเราต้องเปลี่ยนชุดไหม ไม่อย่างนั้นถ้าชูบังเอิญเจอกับเราเขาอาจจะตกใจได้”

“เรื่องนั้นจำเป็นอยู่แล้ว ไปเถอะ เปลี่ยนชุดแล้วไปดูว่าหลี่โม่เป็นยังไงกันแน่ นายว่าเขาจะเหมือนกับสายเลือดพวกนั้นของยุโรปหรือเปล่า ฉันล่ะเกลียดแบทแมนกับมนุษย์หมาป่าพวกนั้นชะมัด”

ทอมป์สันกับเคลตี้คุยกันไปเรื่อยเปื่อย เมื่อมาถึงที่พักทั้งสองคนก็แยกย้ายไปห้องของตัวเอง พวกเขาเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดที่มิดชิด ก่อนสวมหมวกและหน้ากากปิดปากแล้วถืออุปกรณ์ค้นหาออกไป