บทที่ 841

ทอมป์สันและเคลตี้กำลังนั่งดูการฝึกซ้อมอยู่ข้างสังเวียนด้วยกัน เป็นการต่อสู้ของนักชกผิวขาวกับนักชกผิวดำ

ทั้งสองต่างไม่ได้สวมนวมและอุปกรณ์ป้องกัน ของอย่างนวมและอุปกรณ์ป้องกันต่าง ๆ นั้น ล้วนเป็นสิ่งที่ไม่มีอยู่ในสังเวียนมวยใต้ดินระดับนานาชาติอยู่แล้ว

เพราะไม่มีเหล่านักชกคนไหนคำนึงถึงชีวิต การต่อสู้ในสังเวียนสามารถเรียกได้เลยว่าต่อยให้ตายกันไปข้าง บ่อยครั้งที่มีแต่ต้องสังหารคู่ต่อสู้เท่านั้น การแข่งขันยกหนึ่งถึงจะสิ้นสุดลง

ผู้แพ้ในการแข่งมวยใต้ดินนานาชาติ ถึงขั้นที่มีเพียงไม่กี่คนที่สามารถรอดชีวิตลงจากสังเวียนได้ ถึงพวกเขาจะรอดมาได้ด้วยโชคช่วย แต่ส่วนใหญ่ก็มักทำได้เพียงใช้ชีวิตที่เหลืออยู่บนเตียงเท่านั้น

สองคนบนสังเวียนต่อสู้กันอย่างดุเดือด นักชกไวลด์การ์ดจำนวนไม่น้อยส่งเสียงเชียร์อยู่รอบ ๆ การซ้อมต่อสู้ยกนี้สู้ได้อย่างดุเด็ดเผ็ดมัน สองคนบนสังเวียนกำปั้นปะทะเนื้อ บนร่างของพวกเขาล้วนมีเลือดสาดกระเซ็น

ชูจงเทียนมองดูสถานการณ์บนสังเวียน สีหน้าพลันซีดเผือดลงเล็กน้อย เขาเดินค้อมตัวไปหาทอมป์สันและเคลตี้ แล้วเอ่ยกับพวกเขาด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม “ทั้งสองท่าน ผมต้องไปซื้อของนิดหน่อยในเมือง จึงต้องมาขอลาทั้งสองท่านสักหน่อย”

“ซื้อของ? นายจริงจังหรือเปล่า ถ้าพูดจริงพวกเราก็ยอมให้นายไปแน่นอนอยู่แล้ว แต่ถ้านายบอกว่าขอลาล่ะก็ งั้นก็อย่าหาว่าพวกเราไม่เกรงใจล่ะ บางทีการฝึกซ้อมสังเวียนถัดไปเราอยากจะให้นายขึ้นไปเป็นคู่ซ้อมก็ได้” เคลตี้พูดด้วยรอยยิ้ม

แม้ว่าเคลตี้จะกำลังยิ้ม แต่ชูจงเทียนกลับรู้สึกพรั่นพรึงจนขนลุกชันไปทั่วร่าง

ชูจงเทียนไม่รู้สึกว่าเคลตี้กำลังแกล้งหยอกตนอยู่เลย เพราะตอนที่ชูจงเทียนหาข้ออ้างออกไปก่อนหน้านี้ เคลตี้ก็ไม่ได้มีปฏิกิริยาอะไรเลย

เดิมเขานึกว่าครั้งนี้เองก็จะสามารถรอดพ้นไปได้เหมือนกัน แต่กลับเป็นเรื่องขึ้นมาเสียได้

เคลตี้หมายความว่าอย่างไรกันแน่?

หรือว่าพวกเขาดักฟังโทรศัพท์ของตน?