บทที่ 861

หลงเทาที่นั่งอยู่ตรงที่นั่งข้างคนขับหน้าซีด มือของเขาจับเข็มขัดนิรภัยไว้แน่น หลี่โม่ขับรถอย่างดุเดือดไปตลอดทาง ทำให้หลงเทาก็ตกใจมากจนแทบจะอาเจียนออกมา

“พี่ใหญ่ มันเร็วเกินไปแล้ว! ยี่สิบนาทีเพียงพอแล้วครับ ไม่ต้องขับเร็วไปกว่านี้แล้ว! รถผมมันหนักมาก ถ้ามีอะไรอยู่ข้างหน้า คงเบรกไม่ทันแน่นอน”

หลงเทาพูดด้วยน้ำเสียงเครือ เขาไม่คาดคิดจริง ๆ ว่าตัวเองจะมีวันที่เกือบจะร้องไห้เพราะแค่นั่งรถ

หลี่โม่พูดเรียบ ๆ “ไม่มีอะไรหรอก แค่แข่งรถ รถบูกัตติเวย์รอนข้างหน้ากำลังยั่วยุฉันอยู่ ยังไงก็ต้องทำให้เขาได้เห็นบ้าง”

“พี่ใหญ่ นั่นมันรถบูกัตติเวย์รอนนะ! เครื่องยนต์ 8.0T ความเร็วสูงสุดเกิน 400 กิโลเมตรต่อชั่วโมง! รถเมอร์เซเดสเบนซ์ของผมเครื่องยนต์ 4.0T แล้วน้ำหนักก็มากกว่ารถบูกัตติเวย์รอนตั้งหลายเท่า พวกแรงต้านลมอะไรพวกนั้นยิ่งไม่ต้องพูดถึงเลย”

หลงเทาก็เป็นผู้ที่ชื่นชอบรถยนต์เช่นกัน นับว่าเขามีความเข้าใจชัดเจนเกี่ยวกับพวกเทคนิคของรถบูกัตติเวย์รอน

ถ้าไม่คำนึงถึงน้ำหนักของรถตัวเอง ความต้านลมอะไรพวกนั้น กำลังเครื่องยนต์ที่แท้จริงของรถบูกัตติเวย์รอนนั้นมากกว่ารถเมอร์เซเดสเบนซ์ G65 ถึงสองเท่า

เมื่อคำนึงถึงน้ำหนักของรถตัวเอง ความต้านทานลมต่าง ๆ แล้ว ช่องว่างระหว่างทั้งสองเป็นเหมือนระยะห่างชุดเรขาคณิตเลย

ถ้าเปรียบเทียบกับยอดฝีมือด้านศิลปะการต่อสู้ รถบูกัตติเวย์รอนคือยอดฝีมืออันดับหนึ่ง ส่วนรถเมอร์เซเดสเบนซ์ G65 อยู่ในระดับยอดฝีมืออันดับสามหรือสี่

หลี่โม่เลิกคิ้วแล้วพูดอย่างมั่นใจ “ไม่ว่ารถนั่นจะดีแค่ไหนก็ต้องขึ้นอยู่กับว่าใครอยู่หลังพวงมาลัย รถบูกัตติเวย์รอนอยู่ในมือของเขานั้นเป็นเพียงขยะ ไม่สามารถใช้สมรรถนะได้เท่าที่ควรหรอก”

หลงเทาเงียบไปครู่หนึ่ง แม้ว่าเขาจะยอมรับว่าหลี่โม่พูดถูก มันขึ้นอยู่กับว่าใครอยู่หลังพวงมาลัยจริง ๆ แต่สำหรับของอย่างรถยนต์ ทุกคนล้วนไม่ใช่นักแข่งรถระดับเทพ ดังนั้นใครเก่งมากกว่านั้นก็ต้องพึ่งรถที่ดีกว่าไม่ใช่เหรอ?

และแม้ว่าราชารถจะมา หลงเทาก็ไม่เชื่อว่าราชารถขับเมอร์เซเดสเบนซ์ออฟโรดแล้วจะสามารถเอาชนะรถบูกัตติเวย์รอนได้ เว้นแต่จะมีบางอย่างผิดปกติกับคนที่ขับรถบูกัตติเวย์รอน

“ความปลอดภัยต้องมาก่อนนะครับ เราไม่จำเป็นต้องอารมณ์ร้อนเลย เวลาขับรถอย่าอารมณ์ร้อนเลยครับ เวลาอารมณ์ร้อนอย่าขับรถไงครับ” หลงเทาชักชวนอย่างมีไหวพริบ

หลี่โม่ยิ้ม ไม่สนใจคำพูดของหลงเทาแล้วเหยียบคันเร่งอย่างแรง