บทที่ 866

หรือว่าคุณชายเล็กหลินจะมองทะลุปรุโปร่งหมดแล้ว?

แต่ก็ดูไม่เหมือนเลย ถ้าคุณชายเล็กหลินมองทะลุปรุโปร่งจริง ๆ เวลานี้เขาต้องถูกคนกลุ่มนี้ยกปืนจ่อแล้วสิ

หรือคุณชายเล็กหลินวางแผนจะเล่นเกมแมวจับหนู ค่อย ๆ เล่นเล่ห์เพทุบายกับตัวเองและหลี่โม่เหรอ?

'ให้ตายเถอะ ถ้าคุณโดนบังคับให้ก้มเก็บสบู่เมื่อไหร่ชื่อเสียงทั้งชีวิตจบเห่แน่'

หลงเทาครุ่นคิดอย่างกระสับกระส่าย ลืมตอบคุณชายเล็กหลินไปเลย

หลี่โม่สะกิดหลงเทาเบา ๆ แล้วกระซิบ “อย่าเหม่อลอย”

จากนั้นหลงเทาก็เรียกสติกลับมา พยักหน้าโค้งตัวแล้วพูด “ดูคุณชายสามหลินพูดเข้าสิครับ ผมจะพูดอะไรได้ล่ะ ครอบครัวของคุณเป็นธุรกิจใหญ่ แต่ผมไม่เคยทำธุรกิจขนาดใหญ่เลย ย่อมต้องให้คุณเป็นคนบอกว่าต้องทำยังไงสิครับ”

“ครอบครัวของฉันมีธุรกิจใหญ่ที่ไหนกัน ครอบครัวของฉันทำแค่ธุรกิจเล็ก ๆ ไม่โดดเด่น ไม่ต่างจากของพวกนายหรอก นายมาไกลขนาดนี้ต้องมีไอเดียอะไรแน่ ๆ พูดความคิดของนายมาได้เลย จากนั้นเราค่อยหารือรายละเอียดกันอีกที”

เห็นท่าทางเป็นมิตรของคุณชายเล็กหลิน หลี่โม่ก็ประหลาดใจเล็กน้อย รู้สึกว่าตัวเองเจอคุณชายเล็กหลินตัวปลอมหรือเปล่า

เห็นอยู่ชัด ๆ ว่าเขาเป็นคนที่หยิ่งผยองบ้าอำนาจ ทำไมจู่ ๆ ถึงอ่อนโยนแบบนี้ หรือว่าคุณชายเล็กหลินถูกทำให้ตกใจกลัว นิสัยของเขาก็เปลี่ยนไปแบบพลิกสามร้อยหกสิบองศาเลย

หลงเทามองคุณชายเล็กหลินอย่างว่างเปล่า ลังเลอยู่สักพัก ในที่สุดก็กัดฟันพูด “ผมคิดแบบนี้ครับ ผมเป็นเจ้าของธุรกิจขนาดเล็ก จะค่อย ๆ ซื้อสินค้ากับคุณและค่อย ๆ ขยายธุรกิจไป”

“แน่นอน ถ้าคุณสามารถสนับสนุนผมได้ สามารถจัดหาสินค้าให้ผมแบบให้ติดเครดิตก่อน ผมกล้ารับประกันได้ว่าผลิตภัณฑ์ของตระกูลหลินจะได้รับความนิยมในเมืองภายในหนึ่งปีและจะครองตลาดส่วนใหญ่ของเมืองได้อย่างแน่นอนครับ”