บทที่ 881

หลี่โม่ตื่นขึ้นมาแต่เช้าตรู่ แล้วยุ่งอยู่กับการทำอาหารเช้าในห้องครัว

หวังฟางดึงเฉินเสี่ยวถงมานั่งที่โซฟา ถามไถ่เรื่องราวที่เธอกับหวังจงฉวนพบเจอเมื่อวาน

เฉินเสี่ยวถงรู้สึกเก้ ๆ กัง ๆ เล็กน้อยไม่รู้ว่าจะควรจะพูดอย่างไร จึงส่งสายตาขอความช่วยเหลือไปทางก็หยุนหลาน

“แม่คะ อย่าพูดถึงเรื่องที่จบไปแล้วเลย เดิมทีพี่เขาก็ไม่เหมาะกับเสี่ยวถงอยู่แล้ว แม่เองก็หยุดจับคู่พวกเขาได้แล้วนะคะ”

กู้หยุนหลานเอ่ยอย่างค่อนข้างระอา

“แม่ทำผิดยังไงกัน ช่วงนี้สถานการณ์ลูกพี่ลูกน้องของลูกก็กำลังดีเลย ได้ยินว่าอีกไม่กี่วันจะไปออกทีวีด้วยนะ”

หวังฟางรู้สึกว่าหลายชายของตนก็ไม่เลวเลยจริง ๆ อย่างน้อยก็ดีกว่าลูกเขยไร้ประโยชน์ตรงหน้าคนนี้เป็นไหน ๆ

“เสี่ยวถงเอ๋ย หนูต้องฟังน้านะ จงฉวนน่ะหนูต้องพิจารณาเด็กคนนี้ให้ดี คนหนุ่มสาวไปมาหาสู่กันให้มาก ๆ เดี๋ยวก็ปิ๊งกันเองนั่นแหละจ้ะ”

เฉินเสี่ยวถงยิ้มอย่างอึดอัดใจแล้วเอ่ยว่า “อื้ม ๆ ค่ะคุณน้า งั้นฉันจะพยายาม ฉันจะไปดูว่าพี่หลี่โม่มีอะไรให้ช่วยมั้ย คุณน้าคุยกับพี่หยุนหลานก่อนเถอะค่ะ”

เมื่อหาข้ออ้างให้หนีไปได้แล้ว เฉินเสี่ยวถงก็รีบพุ่งเข้าไปในห้องครัว

หลี่โม่ที่กำลังทอดไข่อยู่เห็นเฉินเสี่ยวถงวิ่งเข้ามาก็ถามด้วยรอยยิ้ม “มีอะไรหรือเปล่า? ไปรอกินข้าวอยู่ข้างนอกเถอะ ในนี้ไม่จำเป็นต้องให้เธอมาช่วยหรอก”

เฉินเสี่ยงถงทำท่าทางน่าสงสาร สองมือคว้าแขนของหลี่โม่แล้วส่ายไปมา “พี่อย่าไล่ฉันออกไปเลยนะ คุณน้าน่ากลัวเกินไปแล้วจริง ๆ ฉันรับไม่ไหวแล้ว ฉันซักผ้าทำกับข้าวได้ แถมยังเก่งเรื่องอุ่นเตียงมากด้วย พี่รับฉันเอาไว้เถอะนะคะ”

“อย่าพูดเรื่องไร้สาระน่า ฉันก็รับเธอไว้ให้นอนที่ห้องนั่งเล่นแล้วไง ฉันล่ะอยากให้หยุนหลานโยนเธอทิ้งไปซะจริง ๆ เลย” หลี่โม่พูดอย่างไม่ค่อยพอใจนัก

เฉินเสี่ยวถงทำหน้ามุ่ย พลันยืดอกขึ้นมาเล็กน้อย เผยให้รูปร่างทรวดทรงอันงดงาม

“ฉันเองก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าพี่หยุนหลานเสียหน่อย หรือไม่ตอนกลางคืนให้ฉันแอบออกมาอุ่นเตียงให้พี่ดีไหม จะต้องทำให้พี่สบายสุด ๆ ไปเลยอย่างแน่นอน”

เฉินเสี่ยวถงถือโอกาสนี่ทดสอบหลี่โม่อย่างทีเล่นทีจริง