บทที่ 890

หลังจากที่นู่หล่างพูดจบก็เหยียบหน้านักมวยผิวขาวอย่างแรง และเหยียบขยี้ที่แก้มของนักมวยคนนั้น

กระดูกที่หักทิ่มแทงก้านสมองและกลีบสมองของนักมวยผิวขาว นักมวยผิวขาวพยายามดิ้นรน จากนั้นก็ค่อย ๆ หมดลมหายใจไป

พวกนักมวยบนเวทีต่างหวาดกลัวกับความโหดร้ายของนู่หล่าง จึงเริ่มออกจากเวทีอย่างบ้าคลั่งและรีบเร่งไปที่หลังเวที

นักมวยจำนวนมากที่ดูการฝึกซ้อมต่างส่ายหัวและวิพากษ์วิจารณ์กัน รู้สึกว่าคราวนี้นู่หล่างโหดร้ายเกินไป

“นู่หล่างบ้าไปแล้วจริง ๆ แค่รอบฝึกซ้อมเอง เขาก็ทำถึงขนาดนี้เลย ถึงจะเป็นรอบแข่งหลักก็ไม่เห็นจะต้องถึงขั้นฆ่าแกงกันเลยนี่”

“ฉันเห็นคนบ้าคนหนึ่ง ถ้าไม่มีใครหยุดนู่หล่างได้ เกรงว่านู่หล่างจะกลายเป็นนักฆ่ามวยใต้ดินเสียมากกว่า”

“น่ากลัวจริง ๆ ฉันไม่อยากเจอนู่หล่างเลย ถ้าต้องแข่งนู่หล่างจริง ๆ ฉันจะต้องสละสิทธิ์แน่นอน”

นู่หล่างที่โกรธมากหันกลับมาเตรียมกลับขึ้นสังเวียนเพื่อสู้ต่อ แต่เมื่อหันกลับไปกลับเห็นว่าบนสังเวียนนั้นว่างเปล่าเสียแล้ว

สิ่งนี้ทำให้นู่หล่างโกรธมากขึ้นอีก นู่หล่างที่หงุดหงิดก้าวไปข้างหน้าแล้วต่อยบนสังเวียนอย่างแรง

ครืน!

สังเวียนสั่นสะเทือน สังเวียนที่ถูกนู่หล่างทุบมีรอยแยกออก จากนั้นสังเวียนครึ่งหนึ่งก็พังทลายลง

นักมวยที่อยู่รอบ ๆ ต่างก็ตกตะลึงกับหมัดของนู่หล่าง แต่ทุกคนที่อยู่ในที่เกิดเหตุไม่มีใครที่ต่อยได้ทรงพลังขนาดนี้

ไม่ต้องพูดถึงว่าสามารถโจมตีพลังหมัดเดียวนี้ของนู่หล่างได้เลย แม้จะลดพลังเขาลงครึ่งหนึ่งก็อาจจะไม่มีทางเอาชนะได้

ดวงตาสีแดงของนู่หล่างมองไปที่หลี่โม่ แล้วเผยรอยยิ้มดุร้าย