บทที่ 899

สีท้องฟ้ายามค่ำคืนปกคลุมท้องฟ้า

รถหรูหลายคันที่มีป้ายทะเบียนต่างประเทศขับมาที่สนามกีฬาต่อสู้

คนรวยจำนวนนับไม่ถ้วนมาชมการแข่งขันมวยใต้ดินนานาชาติ โดยเฉพาะคนรวยที่ชอบเล่นการพนัน ยิ่งนิสัยร่าเริงของพวกเขาไม่มีใครเทียบได้เลย

หลินเจิ้งหนานลงจากรถเบนท์ลีย์โดยมีพ่อบ้านช่วย รายล้อมไปด้วยเหล่าบอดี้การ์ด เดินผ่านพวกคนรวยไปอย่างวางอำนาจ

คนรวยไม่น้อยรู้สึกว่า หลินเจิ้งหนานวางท่ามากเกินไป ล้วนอยากจะเปิดเผยตัวตนและสั่งสอนหลินเจิ้งหนานสักหน่อย

แต่บอดี้การ์ดที่อยู่ข้าง ๆ หลินเจิ้งหนานโชว์ปืนสั้นและปืนยาวที่พกมา คนรวยทุกคนจึงเงียบไป

พวกคนรวยก็พาบอดี้การ์ดมาด้วยเช่นกัน บอดี้การ์ดพวกนั้นก็พกปืน แต่บอดี้การ์ดของพวกเขาพกแค่ปืนสั้นเท่านั้น

บอดี้การ์ดรอบตัวหลินเจิ้งหนาน โดยทั่วไปมีปืนกลหนึ่งและปืนพกสองกระบอกที่เอว พลังแบบนี้พิสูจน์ให้เห็นว่า ตัวตนของหลินเจิ้งหนานนั้นไม่ธรรมดา

พอเห็นคนรวยที่ยืนขวางหน้าเขาตัวสั่นด้วยความกลัว หลินเจิ้งหนานก็ตะคอกอย่างเย็นชาและเดินเชิดหน้าต่อไป

“หึ ตอนนั้นฉันก็ว่าใครหยิ่งผยองขนาดนี้ เสี่ยวหลินจือ นายนี่วางมาดจริง ๆ นะ”

ท่านปาเดินเข้ามาท่าทีผยอง ตามมาด้วยกลุ่มบอดี้การ์ดที่แข็งแกร่ง

พอหลินเจิ้งหนานได้ยินเสียงของท่านปา แก้มของเขาก็กระตุกเล็กน้อย แต่ไม่นานรอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา

“ที่แท้ท่านปาก็มาแล้วนี่เอง ไม่คิดว่าท่านปาจะชอบมวยด้วย ถ้ารู้ว่าคุณจะมาเหมือนกัน ผมเสี่ยวหลินจือจะต้องยืนรอต้อนรับอยู่ที่ประตูแน่นอน”

หลินเจิ้งหนานเรียกแทนตัวเองว่าเสี่ยวหลินได้ ทำเอาคนอื่น ๆ รู้สึกแปลกใจกันหมด

ท่านปาเดินไปหาหลินเจิ้งหนานด้วยท่าทางเคร่งขรึม หรี่ตาลงแล้วพูด "นายมาดูใครแข่ง? ฉันได้ยินมาว่าลูกชายของนายเสียชีวิตไปเมื่อเร็ว ๆ นี้ ทำไมนายไม่อยู่บ้านคอยดูงาน ยังจะออกมาสร้างปัญหาอีกเหรอ?”

ความโกรธฉายแววบนใบหน้าของหลินเจิ้งหนาน รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาก็ค่อย ๆ ค้างไป