บทที่ 901

จางเต๋ออู่เบิกตากว้าง จ้องมองชูจงเทียนที่กำลังก้มหัวแล้วตะโกนขึ้น “พูดอะไรของคุณ? หลี่โม่เข้ารอบไปโดยอัตโนมัติแล้วงั้นเหรอ? พวกเราเดินทางมาตั้งไกลถึงที่นี่ก็เพื่อดูการแข่งของหลี่โม่ แต่คุณกลับบอกเราว่า เขาเข้ารอบไปด้วยโดยอัตโนมัติแล้ว! พวกคุณกล้าทำตัวไม่เป็นอาชีพขนาดนี้ได้ยังไง!”

“ขออภัยด้วยจริง ๆ ครับ มันเป็นเหตุสุดวิสัยจริง ๆ พวกเราเองก็คิดไม่ถึงเหมือนกันว่าจะเป็นแบบนี้”

ชูจงเทียนโค้งคำนับขอโทษไม่หยุด

เมื่อเผชิญหน้ากับคนใหญ่คนโตที่เขาไม่รู้แม้แต่สถานะตัวตน ชูจงเทียนก็ไม่กล้าล่วงเกินแม้แต่น้อย และยอมถ่อมตัวต่ำเตี้ยราวกับเป็นเพียงฝุ่นผงอย่างไรอย่างนั้น

เดิมทีจางเต๋ออู่นึกอยากจะดูหลี่โม่ถูกอัดน่วมอยู่บนสังเวียน แต่สิ่งที่ได้รับกลับเป็นข่าวที่ว่าหลี่โม่เข้ารอบไปโดยอัตโนมัติแล้ว นี่ทำให้จางเต๋ออู่โกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยง

“พวกแก ไอ้พวกระยำ คงจะไม่ได้เล่นสกปรกกับการแข่งขันหรอกนะ! ถ้าฉันรู้ว่าพวกแกเล่นสกปรกกับการแข่งขัน ฉันไม่ปล่อยพวกแกไว้แน่!”

“ไม่กล้าหรอกครับ ไม่กล้า ต่อให้ผมอยากจะเล่นสกปรก คณะกรรมการผู้จัดการแข่งขันก็ไม่มีทางยอมหรอกครับ เป็นเพราะว่าเมื่อวานเกิดอุบัติเหตุขึ้นจริง ๆ”

ราชินีมังกรปรายสายตามองชูจงเทียนอย่างเย็นชา “ในเมื่อเป็นแบบนี้พวกเราเองก็จะไม่ซักไซ้อะไรอีก แต่เราขอดูวิดีโอในรอบซ้อมของหลี่โม่หน่อยได้หรือเปล่า?”

ราชินีมังกรไม่ได้สนใจว่าจะมีการเล่นตุกติกอะไรหรือไม่ แต่สิ่งที่ราชินีมังกรต้องการรู้คือความแข็งแกร่งของหลี่โม่ต่างหาก

ข้อมูลพวกนั้นที่รวบรวมมาก่อนหน้านี้ เรียกได้ว่าพัดนู่หล่างขึ้นฟ้าเลยทีเดียว ราชินีมังกรฉงนสงสัยอย่างมากว่า นู่หล่างที่มีกำลังความสามารถเหนือคนทั่วไปนั้นจะพ่ายแพ้อยู่ใต้เงื้อมมือของหลี่โม่ได้อย่างไร

ชูจงเทียนอึกอักอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยเสียงเบา “เรื่องนี้ ผมต้องขออนุญาตก่อนครับ ผมเองก็เป็นเพียงเจ้าภาพผู้จัด ไม่มีสิทธิ์ในการเข้าถึงวิดีโอกล้องวงจรปิดหรอกครับ ดังนั้นหากพวกคุณต้องการดูเนื้อหาในการแข่งรอบซ้อม ผมก็จำเป็นต้องได้รับความยินยอมจากประธานกรรมการก่อน”

“งั้นคุณก็ไปขออนุญาตซะ แล้วรีบหาคำอธิบายมาให้ฉันให้เร็วที่สุด”

“ครับ ผมจะรีบจัดการให้เร็วที่สุด”

ชูจงเทียนโค้งคำนับแล้วถอยออกจากห้องส่วนตัวไป เขายืนอยู่หน้าประตูห้องส่วนตัว และเช็ดเหงื่อบนหน้าผากออกอย่างแรง

ภายในห้องจางเต๋ออู่พูดอย่างไม่สบอารมณ์นัก “ไอ้พวกต่างชาติพวกนั้นมันชุ่ยจริง ๆ จัดการแข่งขันก็ยังสร้างเรื่องมากมายขนาดนี้ได้”