บทที่ 902

ในเวลาเพียงชั่วพริบตา ความคิดมากมายได้ปรากฏขึ้นในใจของท่านปา

“ผมไม่กล้าหวังตำแหน่งจ้าวมังกรใหญ่หรอกครับ แค่ได้นั่งบนตำแหน่งจ้าวมังกรลำดับแปด ก็เป็นวาสนาของผมแล้ว ผมจะพยายามตามหากุญแจลับอย่างเต็มที่เพื่อเอามามอบให้ท่านครับ” ท่านปาโค้งตัวพลางเอ่ย

ราชินีมังกรแย้มยิ้มบาง แล้วพูดอย่างราบเรียบ “ไม่เลว ฉันนึกว่านายจะลำพองตัวซะอีก มนุษย์น่ะ สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการตระหนักรู้ตัว รู้จักวางตัวให้ดีถึงจะสามารถมีชีวิตยืนยาว ฉันกลับคาดหวังในตัวนายเสียอีก รู้สึกว่านายจะสามารถมีชีวิตอยู่ได้อีกยืนยาวเชียวล่ะ”

ท่านปารู้สึกตื่นตัว เขารู้ว่าราชินีมังกรกำลังลองเชิงตนเองอยู่ เธอคงจะยังไม่ได้ไว้ใจตนมากนัก

“ท่านวางใจได้ ผมเป็นคนที่มีความเคารพยำเกรงเป็นที่สุด และท่านเป็นคนที่ผมเคารพยำเกรงสุดหัวใจ ผมจะอยู่ให้ถูกที่และเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาที่ดีของท่านอย่างแน่นอนครับ”

“ฮ่าฮ่าฮ่า” ราชินีมังกรหัวเราะขึ้นมาอย่างพึงพอใจ

ท่านปาถอนหายใจ รู้สึกว่าคราวนี้ตนรอดพ้นไปได้แล้ว ทุกครั้งที่เจอกับราชินีมังกร เขาจะต้องต่อสู้ด้วยไหวพริบและความกล้า หากตอบคำถามได้ไม่ดีจนทำให้ราชินีไม่พอใจขึ้นมา น่ากลัวว่าเขาอาจจะกลายเป็นศพได้ทุกเมื่อ

ประตูห้องส่วนตัวถูกเปิดออก จางเต๋ออู๋ถือแฟลชไดรฟ์เดินเข้ามา

“นี่คือวิดีโอการแข่งรอบซ้อมของหลี่โม่ครับ พวกเขาก็ยังนับว่ารู้จักอะไรควรไม่ควรอยู่ ไม่ได้เล่นลูกไม้อะไรด้วย”

“เปิดดูสิ ฉันอยากจะเห็นนักว่าหลี่โม่สู้กับนู่หล่างยังไง” ราชินีมังกรเอ่ยขึ้นด้วยความสนใจ

จางเต๋ออู่เสียบแฟลชไดรฟ์เข้ากับโทรทัศน์ ไม่นานวิดีโอในแฟลชไดรฟ์ก็เริ่มฉายขึ้นมา

เนื้อหาในวิดีโอเริ่มต้นด้วยการต่อสู้หนึ่งต่อสิบของนู่หล่าง เมื่อเห็นท่วงท่าอันองอาจของนู่หล่างที่จัดการนักมวยพวกนั้นอย่างโหดเหี้ยม ราชินีมังกรก็บิดร่างอรชรนั้นเล็กน้อย

“ก็ดูกล้าบ้าบิ่นดีนี่ น่าจะสามารถบดขยี้คู่ต่อสู้ได้ไม่ยาก แต่ทำไมเขาถึงได้ถูกหลี่โม่จัดการได้ หรือว่ามีคนวางยาเขากันนะ?” ราชินีมังกรเอ่ยพึมพำด้วยความงุนงง