บทที่ 907

“สำเนียงต่างถิ่น?” หลี่โม่พึมพำอย่างสงสัยเล็กน้อย

หรือจะมีคนต่างถิ่นมาแย่งชิงเขตอิทธิพลที่เมืองฮั่นกัน?

มันก็เป็นเรื่องที่เป็นไปได้ เรื่องที่คนต่างถิ่นรวมกลุ่มกันมาแย่งเขตอิทธิพลที่เมืองอื่นก็ใช่ว่าจะไม่เคยเกิดขึ้น เพียงแต่ตอนนี้มันค่อย ๆ มีให้เห็นค่อนข้างน้อยแล้วเท่านั้น

“ใช่แล้ว แล้วคนพวกนั้นก็ป่าเถื่อนมาก พี่จงฉวนหาคนในท้องที่ไปช่วยพูด แต่สุดท้ายก็ถูกทำร้ายกลับมา เมื่อกี้นี้ฉันไปติดต่อตำรวจมา พอคนพวกนั้นเห็นตำรวจมาก็แยกย้ายสลายตัวไป ไม่นึกว่าพอตำรวจไปแล้ว พวกเขาจะไปก่อกวนอีก”

กู้หยุนหลานนวดคลึงหน้าผาก เธอรู้สึกปวดหัวมาก เจอกับกลุ่มอันธพาลป่าเถื่อนที่เอากำลังไม่ฟังเหตุผลแบบนี้ มันไม่มีวิธีแก้ปัญหาดี ๆ เลยจริง ๆ

“ที่รักไม่ต้องกังวลไปหรอก เดี๋ยวผมจะไปถามหัวหน้าจางเอง”

เรื่องคราวก่อนทำให้สร้างความสัมพันธ์กับหัวหน้าจาง หลี่โม่จึงเรียกใช้หัวหน้าจางอย่างไม่เกรงใจ

หลังจากโทรไป หลี่โม่ก็อธิบายสถานการณ์อย่างละเอียด

หลังจากได้ยินตำแหน่งไซต์ก่อสร้างที่หลี่โม่แจ้ง หัวหน้าจางก็เข้าใจทันทีว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น

“คุณหลี่ ผมรู้จักเจ้าพวกนั้น พวกมันมาจากหนานซาน เป็นพวกอันธพาลหนังเหนียวที่รู้จักทางหนีทีไล่เป็นอย่างดี จนตามจับพวกมันไม่ได้เลย ทำได้เพียงไล่ให้แตกกระจายไป ผมคิดว่าแบบนี้จัดหน่วยย่อยไปเฝ้าระวังที่ไซต์ก่อสร้างของพวกคุณ เพื่อทำให้พวกมันกลัวดีกว่า”

หัวหน้าจางวางแผนที่จะให้ความช่วยเหลืออย่างจริงจัง ในเมื่อต้องช่วยแล้วก็ช่วยให้ถึงที่สุด เขาจัดทีมตำรวจลาดตระเวนไปรักษาความปลอดภัยที่ไซต์ก่อสร้างทันที เพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่เกิดเรื่องอะไรขึ้น

“แบบนั้นมันเป็นการแก้ที่ปลายเหตุ แล้วถ้าพวกมันไปก่อเรื่องอื่นอีกจะยิ่งเสียเปรียบ คุณรู้รายละเอียดของพวกมันหรือเปล่า? บอกรายละเอียดของพวกมันมาให้ผมหน่อย”

หัวหน้าจางครุ่งคิดครู่หนึ่ง เขาเคาะนิ้วลงบนเอกสารราชการฉบับหนึ่งบนโต๊ะ

“พวกมันเกี่ยวข้องกับซินแสเมื่อครั้งก่อนครับ ผมคาดว่าน่า จะมีคนในสำนักของซินแสคนนั้นที่ไม่พอใจ ก็เลยพาคนมาหาทางแก้แค้น ทางผมได้ส่งคนไปตรวจสอบแล้ว อีกไม่นานก็คงรู้ผล ขอให้คุณหลี่อย่าเพิ่งทำอะไรโดยพลการ ขอให้เชื่อพวกเรานะครับ”