บทที่ 98

แต่ว่าหลี่โม่เป็นแค่ไอ้คนไร้ประโยชน์ เขามีสิทธิ์อะไรถึงกล้ามาพูดแบบนี้กับพวกเขา?

“หุบปาก! แกมีสิทธิ์อะไรมาพูดแบบนี้? พวกเราต้องการพบกู้หยุนหลาน!” กู้เจี้ยนกั๋วตะโกนด้วยเสียงที่หนักแน่น

“ทำไมจะไม่มีสิทธิ์? หยุนหลานเป็นภรรยาของผม ธุระของเธอก็เหมือนธุระของผมเหมือนกัน ตอนนี้เธอไม่อยู่ที่นี่ และผมก็เป็นเจ้าของบ้าน” หลี่โม่พูด

"แกเป็นเจ้าของเหรอ?"

เมื่อได้ยินแบบนี้ กู้เจี้ยนกั๋วและกู้ซิ่งเหว่ยก็หัวเราะเยาะ

กู้ซิ่งเหว่ยโน้มตัวไปข้างหน้า และเยาะเย้ย "หลี่โม่ แกรู้ไหมว่า แกพูดแบบนี้เหมือนคนโง่เลย? บ้านนี้ มีคนที่ชื่อหลี่โม่เป็นเจ้าของงั้นเหรอ?"

“แล้วอีกอย่าง ทุกคนเขาก็รู้กันหมดว่า กู้หยุนหลานได้เซ็นสัญญากับหรงคังกรุ๊ปได้ยังไง! แกคงจะมีความสุขมากที่โดนสวมเขา แล้วยังจะกล้ามาหัวเราะเยาะฉันอีก!” กู้ซิ่งเหว่ยมองหลี่โม่อย่างเย้ยหยัน

สายตาของหลี่โม่แข็งกร้าว เขากำหมัดแน่น!

แน่นอนว่าเขารู้ดีที่สุดว่า กู้หยุนหลานได้สัญญานี้มาได้อย่างไร และเห็นได้ชัดว่าคำพูดของกู้ซิ่งเหว่ยนั้นเป็นการใส่ร้าย

เขาก้าวไปข้างหน้าด้วยสายตาที่เย็นชา และจ้องมองที่กู้ซิ่งเหว่ยระยะใกล้ เหมือนเป็นการบ่งบอกว่าอยากจะฆ่าให้ตาย!

“แก แกจะทำอะไร? ฉันขอบอกแกไว้ก่อน ถ้าแกกล้าทำอะไรฉัน กู้หยุนหลานจะไม่มีที่ยืนในตระกูลกู้แน่!” กู้ซิ่งเหว่ยตกใจกับการเคลื่อนไหว และสายตาของหลี่โม่!

“ถ้านายกล้าดูถูกกู้หยุนหลานอีก ฉันจะทำให้นายเสียใจไปตลอดชีวิตแน่!”

หลี่โม่พูดด้วยเสียงที่เย็นชา ทันใดนั้นรังสีเย็นยะเยือกก็เล็ดลอดออกมาจากร่างกายของเขา!

กู้ซิ่งเหว่ยกลืนน้ำลาย และถอยหลังไปสองสามก้าว

"เกิดอะไรขึ้น?"

ในเวลานี้ หวังฟางกับกู้เจี้ยนหมินกลับมาจากข้างนอก และเห็นคนมากมายยืนอยู่ที่หน้าประตู