บทที่ 1013

“แม้ว่าแกจะไม่ได้ทําแบบนั้น แต่การหายตัวไปของเลียมก็เกี่ยวข้องกับแกอย่างแน่นอน” ลีอามีอาการเสียใจเข้าครอบงำ

ช่วงหลายวันมานี้ เธอรู้สึกสับสนและเอือมระอากับการฉ้อโกงและทรยศหักหลังของเมสันมากเหลือเกินจนละเลยลูกชายทั้งสองของเธอ

พอเธอได้สติกลับคืนมา เลียมก็หายตัวไปแล้ว

“ฌอน ฮิลล์ ถ้าแกไม่พาเลียมกลับมา ฉันจะไม่มีวันยอมรับว่าแกเป็นลูกชายของฉันอีกต่อไป” เมื่อลีอาพูดจบประโยคด้วยอาการหัวเราะทั้งน้ำตา แล้วเธอก็รู้สึกหน้ามืดจะเป็นลม

"ท่านผู้หญิง" แชนซ์ประคองรั้งเธออย่างว่องไว

ฌอนก้าวกระโดดเข้าไปอุ้มลีอา จากนั้นเขาก็บึ่งพาเธอไปโรงพยาบาล

หลังจากทำการตรวจเลือดประเภทต่าง ๆ แพทย์กล่าวว่า “ท่านผู้หญิงฮิลล์ไม่ได้นอนมาสองสามวันแล้ว ความเหนื่อยล้าและขาดเลือดของเธอส่งผลทำให้เธอรู้สึกหน้ามืดเป็นลม เธอต้องดูแลสุขภาพของเธอด้วยการผ่อนคลายและลดความกังวลลง”

ความขมขื่นเต็มบนใบหน้าฌอน ดูแววของสิ่งต่าง ๆ ที่เข้ามาแล้วลีอาจะผ่อนคลายได้อย่างไร?

ไม่นานหลังจากหมอออกจากวอร์ดไป เจ้าหน้าที่ตํารวจสองสามนายก็เดินเข้ามา

“คุณฮิลล์ เมสัน แคมโปส ได้แจ้งความกับตํารวจว่าคุณได้ลักพาตัวลูกชายคนสุดท้องของเขาไป ยังไม่ทราบที่อยู่ของเลียม ฮิลล์ โปรดตามเราไปที่สถานีตํารวจเพื่อทําการสอบสวน”

ดวงตาของฌอนมืดมน เขาเคยกังวลว่าเมสันจะโจมตีเขาโดยใช้เหตุการณ์ของเลียม แต่เขาคาดไม่ถึงว่ามันจะเกิดขึ้นเร็วมากขนาดนี้

“โอเค ให้ผมได้คุยกับแม่สักคำก่อน แล้วผมจะไปกับพวกคุณทันที”

ฌอนหมุนตัวมาและเดินไปที่เตียง อาการของลีอาดีขึ้นบ้างเล็กน้อยหลังจากที่เธอได้รับการรักษาให้สารอาหารทางหลอดเลือดอย่างไรก็ตามเธอยังคงดูซีดเซียว

“แม่ครับ ผมรู้ว่าแม่เกลียดผม แต่แม่ควรรู้ว่าเลียมเป็นลูกชายของเมสัน ตอนนี้เมสันกําลังยินดีในความสำเร็จ สิ่งที่ผมจะทําอย่างมากที่สุดคือเอามันไปลงที่เลียม ผมคงจะไม่ไปไกลถึงขั้นฆ่าเขา อย่างที่แม่ได้เห็นว่าตอนนี้ตระกูลแคมโปสได้ไปแจ้งความกับตํารวจแล้ว”

“...”

ลีอาดูงุนงงและประหลาดใจ