บทที่ 1020

แคทเธอรีนสันนิษฐานว่าลีอากําลังจะไปถอนคฤหาสน์ของตระกูลฮิลล์ออกจากการประมูล อย่างไรก็ตาม นั่นคง... เป็นไปไม่ได้หรอก

แขกส่วนใหญ่มากันที่นี่ในค่ำคืนนี้เพื่อคฤหาสน์หลังนั้น หากถูกถอนออกไปกะทันหันผู้จัดงานจะสูญเสียความน่าเชื่อถือจนไม่สามารถจัดการประมูลได้อีกต่อไป

หลังจากลีอาพ้นไปจากสายตาแล้ว แคทเธอรีนก็มุ่งตรงไปยังห้องน้ำโดยที่รู้สึกคาใจอยู่

เมื่อแคทเธอรีนเลี้ยวอีกที พลันเธอเห็นชายร่างสูงยืนพิงกําแพงสูบบุหรี่อยู่

เธอผงะถอยหลังมา

เธอสงสัยว่าชายคนนี้มายืนอยู่ตรงนี้นานแค่ไหนกันนะ เป็นไปได้ว่าเขาได้ยินบทสนทนาระหว่างลีอากับเมสัน

ด้วยเหตุนี้เธอจึงอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองเขาสักหน่อย

ชายคนนี้ตัวสูงมากและมีรอยแผลเป็นที่น่าเกลียดน่ากลัวมากอยู่บนแก้ม ถึงแม้ว่าเขาจะสวมแว่นกันแดดแต่รูปโฉมที่โดดเด่นสะดุดตาและจมูกโด่งของเขาก็มองเห็นเด่นชัด เขาแต่งกายในชุดสูทสีดําให้ภาพลักษณ์ของเขาดูน่าเกรงขาม

ชายคนนี้ดูเหมือนเขาอยู่ในวัยราวสี่สิบ แต่เขาต้องมีเสน่ห์มากเป็นแน่เมื่อตอนที่เขายังหนุ่มกว่านี้

แม้แต่ตอนนี้เขาก็ยังดูมีเสน่ห์ไม่น้อยไปกว่าตอนที่เขายังหนุ่มทีเดียวเชียว

ราวกับว่าเขาสังเกตเห็นการจ้องมองของเธอ ชายคนนั้นนำบุหรี่ออกจากปากของเขาแล้วจากนั้นเขาก็จากไปโดยซุกมือทั้งสองไว้ในกระเป๋ากางเกง

ทันทีที่แคทเธอรีนกลับจากห้องน้ำมาถึงห้องส่วนตัว เฟรยาก็โอดครวญ “เธอนี่ใช้เวลานานจัง การประมูลคฤหาสน์ของครอบครัวฮิลล์กําลังจะเริ่มแล้วนะ”

“งั้นก็ช่างมันเถอะ คฤหาสน์จะไปอยู่กับแคมโปส คอร์ปอเรชั่นในคืนนี้อย่างแน่นอน” เมื่อนึกถึงร่างที่โดดเดี่ยวสิ้นหวังของลีอา แคทเธอรีนก็เริ่มเห็นอกเห็นใจเธอ

"เธอรู้ได้ยังไง?" เฟรยาจ้องเธออย่างสนใจ