บทที่ 203

“เลิกพูดจาไร้สาระสักที”

เจฟฟี่ผุดลุกขึ้นราวกับถูกใครเหยียบหาง “คุณย่าของแกท่านป่วยตาย”

“ค่ะ น่าเสียดายที่ศพของคุณย่าถูกเผาไปแล้ว ไม่อย่างนั้น แค่ชันสูตรศพของท่านก็เพียงพอที่เราจะหาสาเหตุการตายของท่านได้” แคทเธอรีนพูดเย้ย “แต่ฉันจะไม่ยอมปล่อยคุณไปง่าย ๆ หรอกค่ะ ฉันจะคืนความเจ็บปวดทรมานทั้งหมดที่ฉันเคยได้รับให้แก่คุณทีละน้อย ๆ รวมถึงส่วนของคุณย่าด้วย”

จากนั้นเธอจึงออกจากห้องประชุมโดยไม่หันกลับมามองอีก

เมื่อเธอออกมา ร่างกายของเธอก็สั่นสะท้านไปด้วยความโกรธ

เธอถูกตระกูลโจนส์กดขี่และข่มเหงมาโดยตลอด เธอเกือบต้องเสียชีวิตหลายครั้งหลายคราว ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป เธอจะเข้มแข็งขึ้นเพื่อปกป้องตัวเองและคนรอบตัวของเธอ

...

หลังจากที่กลับมาถึงห้องทำงานของประธาน

เธอได้ขอให้เคซี่ นำข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับผู้บริหารระดับสูงของบริษัทมาให้เธอในทันที

“ประธานโจนส์ คุณไม่จำเป็นต้องรีบร้อนมากขนาดนี้ ทานอะไรก่อน ฉันจะลงไปที่ครัวด้านล่าง และทำอาหาร...”

“แค่ให้เขาทำอะไรง่าย ๆ ก็พอ”

หลังจากที่เคซี่ออกไปแล้ว แคทเธอรีนจึงหันกลับมาพูดกับเอล “ขอบคุณมากนะ ถ้าวันนี้เธอไม่อยู่ที่นี่ เจฟฟี่คงจะทำร้ายฉันไปแล้ว”

“ด้วยความยินดีค่ะ เป็นหน้าที่ของฉันที่ต้องปกป้องคุณอยู่แล้ว” เอลยิ้มบาง ๆ “ถ้าคุณรู้สึกขอบคุณ ก็ควรจะขอบคุณคุณฮิลล์ดีกว่า”

แคทเธอรีนเองก็อยากบอกข่าวดีนี้กับฌอนเหมือนกัน เธอจึงโทรหาเขา “ฌอนนี่ ทำอะไรอยู่เหรอคะ?”

“ทานอาหาร” คำตอบของชายคนนั้นกระชับได้ใจความ

แคทเธอรีนรู้สึกไม่พอใจและทำหน้ามุ่ย “ทำไมคุณไม่ถามว่าวันนี้ฉันทำสำเร็จหรือเปล่า? คุณไม่สนใจฉันเหรอคะ?”

“เอลส่งข้อความมาบอกผมเมื่อหนึ่งชั่วโมงที่แล้วแล้ว” น้ำเสียงของฌอนทุ้มต่ำระคนด้วยรอยยิ้ม “ประธานโจนส์ปรากฏตัวในการประชุมผู้ถือหุ้นวันนี้ราวกับหญิงแกร่งผู้กล้าหาญ สงสัยในอนาคตผมจะได้เป็นแค่ผู้ชายที่หลบอยู่ข้างหลังประธานซะแล้ว”