บทที่ 25

ผู้จัดการโครงการอุทานขึ้นมา “มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก ในบรรดาผู้ประมูลมีบริษัทที่จดทะเบียนแล้ว 2 แห่ง ไม่ต้องพูดถึงบริษัทอื่น ๆ ที่มีประสบการณ์หลายปีในวงการและหลายสาขา ฉันคิดว่าซัมมิทน่าจะเป็นผู้ชนะในการแข่งขันในครั้งนี้”

แคทเธอรีนรู้สึกจุกในอกของเธอ

มันไม่แปลกที่ซัมมิทจะเข้าร่วม ท้ายที่สุดแล้วโครงการใหญ่แบบนี้ไม่เพียงแต่ทำกำไรได้มากเท่านั้น ทว่ายังเป็นเกียรติอีกด้วย เธอไม่รู้ว่านักออกแบบคนไหนจะเป็นตัวแทนของพวกเขาในโครงการนี้ อย่างไรก็ตามเธอก็ไม่กังวลอยู่ดี ไม่มีนักออกแบบคนไหนทำงานให้ซัมมิทดีไปกว่าเธอ คนเหล่านั้นมีประสบการณ์มากมายทว่าขาดความคิดสร้างสรรค์

หลังจากที่คิดเป็นอย่างดีแล้ว เธอจึงพูดขึ้น “ประธานเยทส์คะ เราควรจะมีความกล้าและเตรียมพร้อมรับมือกับความท้าทายนี้ค่ะ ศูนย์วัฒนธรรมและเทคโนโลยีจะเปิดให้บริการแก่บุคคลทั่วไปในอนาคต ฉันคิดว่าพวกเราสามารถรวมแนวคิดทั้งในด้านของวัฒนธรรมและทางด้านวิทยาศาสตร์เข้าด้วยกันในการออกแบบ เพื่อให้ผู้ใช้บริการได้รับประสบการณ์ที่แตกต่างของความก้าวหน้าในอนาคตค่ะ”

“เป็นความคิดที่ดี” ประธานเยทส์เอ่ยชม “เอาล่ะ คุณและเฮนรี่สามารถทำงานออกแบบร่วมกันได้ พวกเรามีเวลาครึ่งเดือนก่อนจะถึงกำหนดส่ง ทิ้งโปรเจ็คอื่นเอาไว้ก่อนและตั้งใจให้ดีกับไอเดียนี้”

แคทเธอรีนรู้สึกกังวลเมื่อได้ยินแบบนี้

แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้ทำงานร่วมกันมากนัก ทว่าเธอก็สังเกตเห็นได้ว่าเฮนรี่ค่อนข้างเป็นคนที่ใจร้อน เขามักจะอ้างเรื่องที่เขาอายุมากกว่าเธอสองปีเพื่อวิพากวิจารณ์หรือสั่งเธอเสมอ เมื่อเขาไม่สามารถทำงานเหล่านั้นได้ด้วยตัวเอง

มากไปกว่านั้นบ่อยครั้งเขายังเลียนแบบการออกแบบจากภาพที่มีอยู่ การทำงานแบบนี้สามารถใช้ได้กับการออกแบบตกแต่งภายในทั่วไป ทว่าเขาไม่มีคุณสมบัติเพียงพอที่จะควบคุมดูแลโครงการใหญ่เช่นนี้

เธอแนะนำอย่างสุภาพหลังจากคิดถึงเรื่องนี้ “ประธานเยทส์คะ ฉันคิดว่ามันคงจะดีกว่าถ้าเฮนรี่และฉันทำงานอย่างอิสระ สุดท้ายแล้วนักออกแบบทุกคนมีความคิดที่แตกต่างกัน และการทำงานร่วมกันอาจจะทำให้เกิดความขัดแย้งขึ้นได้ นอกจากนี้ พวกเรายังอายุน้อยค่ะ ดังนั้นการแข่งขันที่มีความยุติธรรมอาจจะสร้างแรงบันดาลใจใหม่ ๆ ให้กับเรา”

ประธานเยทส์ยังคงนิ่งเงียบราวกับว่ากำลังพิจารณาข้อเสนอ ในทางกลับกัน เฮนรี่กลับคิดว่านี่เป็นการดูถูกตัวเอง “นี่คุณหมายความว่าอย่างไรกัน? คุณคิดว่าคุณดีกว่าผม –”

“เปล่าค่ะ ฉันกำลังเสนอการแข่งขันที่ยุติธรรม”

“คุณอายุน้อยกว่าผมหลายปีและขาดประสบการณ์ แทนที่จะเรียนรู้จากรุ่นพี่ คุณตั้งเป้าไว้สูงและมั่นใจในตัวเองมากเกินไป”

น้ำเสียงของเฮนรี่เกรี้ยวกราด “แค่ 15 วันไม่พอสำหรับโครงการใหญ่แบบนี้ คุณไม่เพียงแต่ปฏิเสธที่จะช่วยผม แต่คุณยังต้องการออกแบบด้วยตัวเอง ความอวดเก่งมีความสำคัญต่อคุณมากกว่าความประสบความสำเร็จของบริษัทอย่างนั้นหรือ?”

ความประทับใจของประธานเยทส์ที่มีต่อผู้หญิงคนนี้เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัดเมื่อได้ยินเรื่องนี้

แคทเธอรีนสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ “ก็จริงที่ฉันอายุน้อยกว่าหลายปี แต่ฉันเคยมีส่วนร่วมในโครงการใหญ่แบบนี้มาก่อน ไม่ต้องพูดถึงว่าฉันเคยไปเรียนที่ต่างประเทศ –”